SOS εκπέμπει η ακριτική Ψέριμος: «Είμαστε δύο μήνες χωρίς ρεύμα»

Από την Κέλλυ Φαναριώτη

Σε απόγνωση βρίσκονται οι λιγοστοί κάτοικοι της Ψερίμου καθώς στο νησί – που βρίσκεται ανάμεσα στην Κάλυμνο, την Κω και τα τουρκικά παράλια – τους τελευταίους δύο μήνες δεν υπάρχει ρεύμα στους δρόμους και η περιοχή «βυθίζεται» στο σκοτάδι μόλις πέσει ο ήλιος. Μάλιστα, δεν φτάνει η ταλαιπωρία που υφίστανται οι 24 κάτοικοι του νησιού, ήρθε και η τουλάχιστον προκλητική απάντηση του δημάρχου (το νησί υπάγεται στον Δήμο Καλυμνίων) στο αίτημά τους για αποκατάσταση της βλάβης. «Επί 60 σχεδόν ημέρες μας λένε πως δεν υπάρχει άτομο να μας στείλουν για να βάλει το ρεύμα. Το βράδυ στο λιμάνι μπορεί να μπει όποιος θέλει χωρίς να καταλάβουμε τίποτα», μου λέει η 60 χρονη κ. Φωτεινή τονίζοντας πως οι Ψεριμιώτες έχουν συνειδητά λησμονηθεί από την Πολιτεία.

Εκτός όμως από τη βλάβη του ρεύματος, οι κάτοικοι της Ψερίμου, γνωστοί και ως «ερημίτες του Αιγαίου» καλούνται καθημερινά να αντιμετωπίσουν πλήθος προβλημάτων, τα οποία όπως λένε, προκύπτουν από την αδιαφορία των ιθυνόντων. «Ακτοπλοϊκή σύνδεση με τα άλλα νησιά έχουμε μόνο τρεις φορές την εβδομάδα ενώ όταν η θάλασσα έχει φουρτούνες, το καϊκι κάνει έως και 5 ημέρες να μας εφοδιάσει με τρόφιμα», σημειώνει η κ. Φωτεινή και προσθέτει πως μια ακόμη «πληγή» του νησιού είναι η έλλειψη γιατρού. «Έχασα τον άντρα μου πέρυσι στη μέση του πελάγους ενώ τον μεταφέραμε με φουσκωτό στην Κάλυμνο. Η ζωή μας είναι δραματική, μας έχουν εγκαταλείψει όλοι».  Σε μια προσπάθεια να ζωντανέψει το νησί και να «αναστηθεί» το σχολείο που για χρόνια παραμένει ερμητικά κλειστό και εγκαταλελειμμένο λόγω της έλλειψης μαθητών, ο Καλύμνιος ομογενής της Αυστραλίας Γιάννης Χαλίκος, πρότεινε σε οικογένειες που κατάγονται από την Ψέριμο, να τους δώσει 1.000 ευρώ προκειμένου να επιστρέψουν πίσω μαζί με τα παιδιά τους. Όπως εξηγεί η κ. Φωτεινή, η προσπάθειά του έπεσε στο κενό καθώς ενώ βρέθηκαν γονείς πρόθυμοι να γυρίσουν πίσω, η έλλειψη γιατρού τους αποθάρρυνε. «Πως θα έρθει να ζήσει εδώ μια μητέρα ξέροντας ότι σε περίπτωση που πάθει κάτι το παιδί της, δεν υπάρχει γιατρός;», διερωτάται η 60χρονη γυναίκα.

Ένα επιπλέον «αγκάθι» στη ζωή των κατοίκων στη μικρή αυτή κουκίδα γης αποτελεί  η γεωγραφική θέση του νησιού που βρίσκεται δέκα μόλις μίλια από τα τουρκικά παράλια και ένα τέταρτο από τα Ίμια, πράγμα που τους γεμίζει με αίσθημα ανασφάλειας. «Ο κοντινότερος φύλακας που υπάρχει, απέχει δύο ώρες από εδώ. Ώσπου να φτάσε σε εμάς σε περίπτωση τουρκικής εισβολής, θα μας έχουν σφάξει όλους. Κάθε πρωί όταν ξημερώνει το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι να προσευχηθούμε στην Παναγία για να περάσει η μέρα χωρίς απώλειες για το νησί μας», λέει ο 35χρονος Γιώργος, ένας εκ των δύο νέων ανθρώπων που έχουν απομείνει στην Ψέριμο. Μια από τις στιγμές που τόσο ο ίδιος όσο και η κ. Φωτεινή δεν μπορούν να ξεχάσουν, είναι όταν πριν από περίπου έναν χρόνο ένας Τούρκος διακινητής προσφύγων βρήκε καταφύγιο στην Ψέριμο επειδή το φουσκωτό με το οποίο τους μετέφερε  διαλύθηκε εν μέσω πελάγους. «Είχαμε πάρει εντολή από το λιμενικό να κλειδωθούμε στα σπίτια μας διότι δεν ήξεραν αν οπλοφορεί. Τελικά τον έπιασαν μετά από δύο μέρες ερευνών», θυμάται η κ. Φωτεινή.

Χαρίζει σε ανθρώπους με προβλήματα όρασης το φως της λογοτεχνίας

Από την Κέλλυ Φαναριώτη

Ένα κενό στον χώρο του βιβλίου για τους συνανθρώπους μας με προβλήματα όρασης έρχεται να καλύψει ο 25χρονος φοιτητής Απόστολος Γαρούφος από την Κοζάνη. Ο νεαρός φιλόλογος με μεταπτυχιακό στην Ειδική Αγωγή αποφάσισε να συνδυάσει τις σπουδές του με τον προγραμματισμό – που για πολλά χρόνια αποτελούσε το αγαπημένο του χόμπι – και να δημιουργήσει το MinaDot, ένα λογισμικό μέσω του οποίου κάθε χρήστης θα μπορεί εντελώς δωρεάν να μεταγράψει αμέτρητες σελίδες ελληνικών και αγγλικών βιβλίων  σε γραφή Μπράιγ.

«Πάντα μου άρεσαν οι κώδικες και, όταν διδάχτηκα κατά τη διάρκεια του μεταπτυχιακού μου τη γραφή Μπράιγ, σκέφτηκα πόσο θα ήθελα να διαδοθεί το συγκεκριμένο σύστημα. Προσπάθησα λοιπόν να περάσω ένα ολόκληρο 24ωρο ως άτομο με προβλήματα όρασης δένοντας ένα μαντήλι γύρω από τα μάτια μου.  Διαπίστωσα ότι μπορούσα να χειριστώ το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης, το πληκτρολόγιο του υπολογιστή, να καταλάβω τα φάρμακα που έχουν επάνω κώδικα Μπράιγ, αλλά δεν μπορούσα να διαβάσω λογοτεχνία, καθώς δεν υπάρχουν στη χώρα μας βιβλία για ανθρώπους με προβλήματα όρασης» μου λέει, εξηγώντας πώς εμπνεύστηκε την ιδέα για τη δημιουργία του συγκεκριμένου προγράμματος, το οποίο θα είναι διαθέσιμο μέσω διαδικτύου σε λίγους μήνες.

Πριν από λίγο καιρό και στο πλαίσιο μιας εργασίας για το πανεπιστήμιο μετέγραψε το «Μονόγραμμα» του Οδυσσέα Ελύτη, δίνοντας τη δυνατότητα σε τυφλούς πολίτες να διαβάσουν ένα από τα πλέον ερωτικά ποιήματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Κάτι ανάλογο έκανε και με το διαχρονικό αριστούργημα του Γάλλου συγγραφέα Αντουάν ντε Σεντ-Εξιπερί, «Ο Μικρός Πρίγκιπας». «Δυστυχώς, κάποιος που αντιμετωπίζει πρόβλημα όρασης είναι αποκλεισμένος από τη λογοτεχνία. Δεν υπάρχει εκδοτικός οίκος στη χώρα μας που να διαθέτει βιβλία για τους μη βλέποντες» λέει και εξηγεί πως, αν ένας πολίτης που δεν βλέπει θελήσει κάποιο βιβλίο ή περιοδικό, θα πρέπει να το παραγγείλει, να περιμένει ένα εύλογο χρονικό διάστημα για να γίνει η μετάφραση και να χρυσοπληρώσει την εκτύπωση.

Πάντως, η πρωτοβουλία του να μεταγράψει λογοτεχνικά κείμενα προκειμένου να είναι προσβάσιμα σε τυφλούς παρακίνησε αρκετούς συγγραφείς, οι οποίοι τον προσέγγισαν για να μετατρέψει τα κείμενά τους. «Πολλοί μου λένε ότι για τους ανθρώπους με προβλήματα όρασης υπάρχουν τα ακουστικά βιβλία. Το να σου διαβάζει ο άλλος ένα κείμενο δεν είναι λογοτεχνία. Το ότι η τεχνολογία προχωρά δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξεχαστεί η Μπράιγ, είναι ένα σύστημα-θησαυρός και αρκετά χρήσιμο για πολλούς ανθρώπους εκεί έξω» καταλήγει.

Script-Up! Το πρώτο social network για τους σεναριογράφους και το κοινό

Από την Κέλλυ Φαναριώτη

Μια πρωτοποριακή ιδέα που επιχειρεί να συνδέσει τα προνόμια της σύγχρονης ηλεκτρονικής εποχής με τις δημιουργικές δεξιότητες των Ελλήνων σεναριογράφων, εκκινεί το “ScriptUp” . Πρόκειται ουσιαστικά για μια διαδικτυακή αγγλόφωνη πλατφόρμα που δίνει βήμα σε ταλαντούχους σεναριογράφους προκειμένου να προωθήσουν την δουλειά τους αντλώντας γνώμες και βαθμολογίες από τους αναγνώστες, οι οποίοι είναι και οι τελικοί αποδέκτες. H πλατφόρμα περιλαμβάνει όλα τα είδη σεναρίου(ταινίες, σειρές, θεατρικές παραστάσεις, βιντεοπαιχνίδια, ακόμα και βιβλία).

Αυτήν την περίοδο η ομάδα του ScriptUp στα πλαίσια προώθησης της διαδικτυακής της πλατφόρμας, διεξάγει σε συνεργασία με την Volition Pictures  τον πρώτο online διαγωνισμό σεναρίου για ταινία μικρού μήκους  στον οποίο μπορούν να συμμετέχουν σεναριογράφοι αλλά και αναγνώστες. Κριτής των πέντε  σεναρίων που θα φτάσουν στον τελικό θα είναι ο αναγνωρισμένος κινηματογραφιστής, σκηνοθέτης και παραγωγός Steven Bernstein, ο οποίος θα τα διαβάσει  και θα επιλέξει ένα, το οποίο θα γίνει ταινία στο όμορφο νησί της Σύρου. 

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλλουν τα σενάριά τους πριν τις 15 Ιουλίου στον διαδικτυακό ιστότοπο script-up.com, όπου οι αναγνώστες έχουν τη δυνατότητα να δίνουν τη βαθμολογία τους ή να προτείνουν κάποιες αλλαγές. 

Όπως αναφέρει στη «δημοκρατία» ο δημιουργός του Script -Up Παύλος Φωτιάδης, με τον τρόπο αυτό δίνεται ένα βήμα σε νέους σεναριογράφους να διαφημίσουν το πρότζεκτ τους παγκόσμια αντλώντας γνώμες από τον κόσμο. «Οι θεατές είναι οι αποδέκτες του τελικού προϊόντος και πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στη γνώμη τους. Επιπλέον, θέλαμε να φτιάξουμε κάτι απλό, τόσο για τον δημιουργό όσο και για τον αναγνώστη. Δίνουμε λοιπόν τη δυνατότητα σε κάποιον να ανεβάσει μια ελκυστική περίληψη που δεν θα κουράζει αλλά αντίθετα θα συναρπάζει και θα έλκει τον κόσμο», αναφέρει τονίζοντας ότι απαραίτητη προϋπόθεση είναι ο δημιουργός να έχει ήδη ολοκληρώσει το σενάριό του. Απλά θα αντλεί γνώμες από το κοινό του. «Έτσι, είτε θέλοντας να προσεγγίσει κάποιον παραγωγό/εκδότη είτε χρησιμοποιώντας μεγάλες πλατφόρμες crowdfunding, θα έχει δεδομένα στα χέρια του που θα του είναι χρήσιμα. Παράλληλα, οι πέντε αναγνώστες που θα έχουν βαθμολογήσει το νικητήριο σενάριο θα κερδίσουν από ένα συλλεκτικό καπελάκι του ScriptUp κι ένα δώρο – έκπληξη. Γι’ αυτό έχει σημασία να βαθμολογήσουν οι αναγνώστες όλα τα σενάρια που συμμετέχουν στο διαγωνισμό γιατί κανείς μας δεν ξέρει ποιος θα νικήσει. Μόνο ο κύριος Bernstein υποθέτω».

Ο πολυσχιδής Αμερικανός σκηνοθέτης κ. Μπερνστάιν είναι ιδιαίτερα ενθουσιασμένος με τη συμμετοχή του στο συγκεκριμένο εγχείρημα αλλά και με την προοπτική που ανοίγεται στη χώρα μας για την παραγωγή εγχώριων και ξένων κινηματογραφικών ταινιών.

«Τον τελευταίο χρόνο οραματίζομαι δύο βιομηχανίες στη χώρα σας. Από τη μία μεγάλες ξένες παραγωγές που θα έρχονται στην Ελλάδα και θα ξοδεύουν πολλά χρήματα ενθαρρύνοντας την οικονομία και βοηθώντας νέους Έλληνες σκηνοθέτες να αποκτήσουν διαφορετικές εμπειρίες κι από την άλλη, την ύπαρξη μιας εγχώριας κινηματογραφικής βιομηχανίας από Έλληνες για Έλληνες. Είναι μεγάλη τιμή για εμένα να είμαι κριτής σε αυτόν το σημαντικό διαγωνισμό. Είμαστε όλοι σε μια νέα αρχή και χαίρομαι που συμμετέχω, σημειώνει ο βραβευμένος κινηματογραφιστής».

Συμμετοχές

Η ανταπόκριση του κόσμου είναι προς το παρόν ικανοποιητική και, όπως εξηγεί, ο κ. Φωτιάδης, όλο και περισσότεροι αναζητούν πληροφορίες αναφορικά με τον τρόπο λειτουργείας της πλατφόρμας. «Υπάρχει ο φόβος »μην μου κλέψουν την ιδέα» αλλά αυτό που μπορούμε να πούμε σε αυτήν την περίπτωση, και είναι κάτι που οι σεναριογράφοι το ξέρουν πολύ καλά, είναι ότι μόνο ο δημιουργός ξέρει την ανάπτυξη των χαρακτήρων του, την πλοκή και τις ανατροπές Κι αυτά τα στοιχεία δεν φαίνονται σε μία περίληψη. Η περίληψη είναι ένα trailer σε γραπτή μορφή και αυτός είναι κι ένας από τους λόγους που την επιλέξαμε».

 

 

 

 

 

Η ομάδα πίσω από την πλατφόρμα του Script – Up

 

Οι λόγοι που ο διαγωνισμός θα διεξάγεται στα αγγλικά, είναι σύμφωνα με τον κύριο Φωτιάδη πολύ συγκεκριμένοι. Αρχικά, εφόσον, ο Steven Bernstein θα είναι ο κριτής των top 5 σεναρίων, η ομάδα του Script-Up ήθελε να τον διευκολύνει στο έργο του. «Επιπλέον, μετά το πέρας του διαγωνισμού, η «καμπάνια», , των σεναριογράφων δεν σταματάει. Εμείς θα προσπαθήσουμε να τους διαφημίσουμε σε όλους τους διαδικτυακούς χώρους έτσι ώστε να γίνουν ευρέως γνωστοί ενώ και οι ίδιοι μπορούν να διαφημίζονται σε σελίδες παραγωγών που ψάχνουν νέες ιδέες και να αναζητούν ratings από τον απλό κόσμο», συμπληρώνει ο εμπνευστής της πλατφόρμας.

 

Στον συγκεκριμένο διαγωνισμό σεναρίου αναφέρθηκε μέσα από την προσωπική της σελίδα στο facebook και η δημοφιλής από τη συμμετοχή της στην ταινία «Γάμος… αλά Ελληνικά» ηθοποιός Νία Βαρντάλος. «Το να σε υποστηρίζουν άνθρωποι όπως ο Steven Berstein και η κ. Βαρντάλος, είναι κάτι παραπάνω από ύψιστη τιμή. Είτε αυτό πρόκειται σύμπραξη σε έναν διαγωνισμό, είτε για μια απλή ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δείχνει σεβασμό και αναγνώριση των κόπων σου. Υπάρχουν πολλά σχέδια για μετά. Κυρίως όσον αφορά την πλατφόρμα και τις υπηρεσίες που θα παρέχει. Και μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι οι σεναριογράφοι αλλά και οι αναγνώστες θα ενθουσιαστούν. Σίγουρα στα άμεσα σχέδια μας είναι η νέα βελτιωμένη έκδοση του ScriptUp όπου και θα είναι mobile responsive.Στο σημείο αυτό,  έχει μεγάλη σημασία για εμένα να ευχαριστήσω συγκεκριμένους ανθρώπους για την συμβολή τους σε αυτήν την προσπάθεια όπως είναι ο κινηματογραφιστής Βάιος Τσιμητράς, ο παραγωγός – σκηνοθέτης  Γιάννης Βολιώτης, ο  illustrator Jakob Burgos , η δικηγόρος Ιωάννα Τσουρουπάκη ο Steven Bernstein και η Nia Vardalos για την υποστήριξη στον διαγωνισμό», καταλήγει ο κ. Φωτιάδης. 

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στη σελίδα του Script-Up στο facebook. 

Για τους όρους συμμετοχής στο διαγωνισμό, πατήστε εδώ

 

 

Ο ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ

Από την Κέλλυ Φαναριώτη

Κάθε χρόνο χιλιάδες στρέμματα παρθένου δάσους παραδίδονται στις φλόγες από αμέλεια ή δόλο. Οι εικόνες των καμένων δέντρων και της αποπνικτικής ατμόσφαιρας κάνουν τον γύρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και γεμίζουν τους πολίτες με απορία για το τι ήταν αυτό που κάθε φορά οδήγησε στην καταστροφή. Υπάρχουν και κάποιοι όμως που δεν αρκούνται στις διαπιστώσεις, ούτε συμβιβάζονται με τον ρόλο του απλού παρατηρητή. Είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, που επιλέγουν να αναλάβουν δράση για ν’ αλλάξουν αυτή τη κατάσταση.

Τρανό παράδειγμα αυτής της κατηγορίας ανθρώπων είναι ο Δημήτρης Σόφος, ο οποίος δημιούργησε δική του εθελοντική ομάδα πυρόσβεσης θυσιάζοντας ελεύθερο χρόνο, χρήμα και πολλές φορές την ίδια του τη σωματική ακεραιότητα.

politiki foto 007

Μετά από μια πυρκαγιά στην ευρύτερη περιοχή του Κουβαρά, ο 38χρονος αρχιτέκτονας έφτιαξε από το μηδέν τη δική του ομάδα με σκοπό να προστατεύσει το δάσος. Όπως εξηγεί στα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ» τρεις μέρες μετά τις πυρκαγιές ο τότε διοικητής Λαυρίου είχε πάει στην περιοχή προκειμένου να ενημερώσει τους κατοίκους για την κατάσταση αλλά και για τα μέτρα που πρέπει να πάρουν σε περίπτωση που πιάσει πάλι φωτιά. «Ήταν τόσο καλή η ενημέρωση του που κόλλησα. Τότε ήταν που αποφάσισα να ασχοληθώ με την πυρόσβεση και ξεκίνησα τα μαθήματα. Το 2009 δημιούργησα την εθελοντική ομάδα πολιτικής προστασίας Κουβαρά», δηλώνει χαρακτηριστικά προσθέτοντας πως από το 2009 ανήκει και στο πυροσβεστικό σώμα Ελλάδος ως εθελοντής πυροσβέστης.
Εμπειρίες

Την πρώτη φορά που χρειάστηκε να υπηρετήσει ως εθελοντής πυροσβέστης ήταν ιδιαίτερα φοβισμένος καθώς ερχόταν αντιμέτωπος με κάτι ιδιαίτερα πρωτόγνωρο για εκείνον. Όπως μας λέει, παρά το γεγονός πως διέθετε την κατάλληλη εκπαίδευση για μια τέτοια κατάσταση, μόλις χρειάστηκε να δράσει ένιωσε πολύ περίεργα. «Όταν έχεις μια πυρκαγιά μπροστά σου στην αρχή ίσως αισθανθείς λιγάκι ανίσχυρος. Στη συνέχεια όμως, συνηθίζεις και εκπαιδεύεσαι ακόμη καλύτερα. Εγώ και όλη η ομάδα συνεχίζουμε ακόμη και σήμερα την εκπαίδευση. Όσα περισσότερα γνωρίζεις τόσο καλύτερα μπορείς να ανταπεξέλθει σε μια κατάσταση», εξηγεί.

Το περιστατικό που έχει μείνει βαθιά χαραγμένο στη μνήμη του ήταν όταν το 2010 ο ίδιος και η ομάδα του βοήθησαν στην έγκαιρη μεταφορά τριών τραυματιών που είχαν εγκλωβιστεί. « Πρόκειται για μια στιγμή που δεν πρόκειται να ξεχάσω όσο ζω. Επειδή ανήκω και στους Σαμαρείτες του ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, έχω πάρει μια εκπαίδευση παραϊατρικών κι έτσι με το που είδα ότι το ένα παιδί έχει υποστεί πολύ σοβαρά εγκαύματα, έκρινα πως έπρεπε να διακομισθεί αμέσως στο νοσοκομείο. Δεν είχαμε την πολυτέλεια του χρόνου ώστε να περιμένουμε ασθενοφόρο. Πήρα λοιπόν την πρωτοβουλία και τον πήγα στο πλησιέστερο κέντρο υγείας όπου του παρασχεθήκαν οι πρώτες βοήθειες και μετά διακομίσθηκε στο 251 γενικό νοσοκομείο αεροπορίας. Η εικόνα του συγκεκριμένου παιδιού μέσα στις φλόγες δεν πρόκειται να μου φύγει από το μυαλό. Ευτυχώς σήμερα έπειτα από πολλά χειρουργεία, είναι καλά στην υγεία του», αναφέρει.

Ωστόσο, οι κίνδυνοι που ενέχει η συγκειμένη δραστηριότητα ήταν κάτι που ο κ. Σόφος γνώριζε από την αρχή αλλά δεν στάθηκαν ικανοί να τον αποτρέψουν από το να δημιουργήσει τη δική του ομάδα πυρόσβεσης. «Ήξερα πως η συμμετοχή σε υπηρεσίες διάσωσης δεν είναι εύκολη υπόθεση. Υπάρχει ο κίνδυνος να εγκλωβιστείς ή από κακούς χειρισμούς να πάθεις κάτι και να μη μπορέσεις να ανταπεξέλθεις» μας λέει και υπογραμμίζει ότι η αγάπη του για το συγκεκριμένο εγχείρημα ήταν πολύ πιο δυνατή από αυτό.

Εξοπλισμός

Όταν το 2007 διοργάνωσε μια συνάντηση με κατοίκους της περιοχής Κουβαρά προκειμένου να τους ανακοινώσει την απόφασή του για τη δημιουργία μιας ομάδας πυρόσβεσης, το ερώτημα όλων ήταν πως θα καταφέρουν να βρουν τον εξοπλισμό που απαιτείται για κάτι τέτοιο. Ο κ. Σόφος όμως είχε αποφασίσει από την αρχή να διαθέσει κάποια χρήματα που είχε στην άκρη για να αγοράσει πυροσβεστικά οχήματα, ένα χωρητικότητας επτά τόνων νερού και ένα μικρό πρώην Ι.Χ το οποίο μετέτρεψε σε πυροσβεστικό.

politiki foto 024

«Ο σύλλογος αυτή τη στιγμή διαθέτει δύο οχήματα πυρόσβεσης τα οποία έχω πληρώσει με δικά μου έξοδα. Δεν δεχόμαστε επιχορηγήσεις από το κράτος. Ακόμη κι όταν κάποιος θελήσει να μας βοηθήσει οικονομικά, τον ρωτάμε ποιο ποσό είναι διατεθειμένος να ξοδέψει για την ομάδα μας κι ανάλογα με τα χρήματα που θέλει να δώσει, του ζητάμε τον αντίστοιχο εξοπλισμό. Αποφεύγουμε να διαχειριζόμαστε χρήματα», υπογραμμίζει τονίζοντας πως το κόστος του εξοπλισμού των πυροσβεστών είναι ιδιαίτερα αυξημένο. « Ένα παντελόνι κι ένα χιτώνιο δασοπυρόσβεσης ανέρχονται στα 280 ευρώ ενώ ένα κράνος αστικού τύπου στοιχίζει 400 ευρώ. Όλα αυτά ο κάθε εθελοντής τα βάζει από την τσέπη του».

politiki foto 055

Εκείνο που του δίνει ιδιαίτερη ευχαρίστηση όλα αυτά τα χρόνια είναι η ανταπόκριση που έχει η ομάδα του σε νέα παιδιά. « Τα χρόνια περνάνε και κάποια στιγμή εμείς οι μεγαλύτεροι θα αναγκαστούμε να αποσυρθούμε. Βλέπω όμως πως ό,τι έφτιαξα με τόση αγάπη και μεράκι δεν θα πάει χαμένο διότι υπάρχουν νέα παιδιά στα οποία θα παραδώσω όλα αυτά. Μπορούμε να διατηρήσουμε ό,τι έχε απομείνει από τον πλούτο της χώρας μας που είναι τα δάση. Στόχος μου είναι να μπορέσουμε να τον διατηρήσουμε και να τον παραδώσουμε στις επόμενες γενιές όπως τον βρήκαμε», καταλήγει.

Μια Ελληνίδα στο Λευκό Οίκο

Της Κέλλυς Φαναριώτη, εφημερίδα «Παραπολιτικά»

Όταν σε ηλικία τριών ετών διαγνώστηκε με νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα, δε φανταζόταν την απίστευτη τροπή που θα έπαιρνε η ζωή της. Ο λόγος, για την εντυπωσιακή Ισμήνη Καρύδη Svensson που κατάφερε όχι μόνο να διαψεύσει τις προγνώσεις των γιατρών που την ήθελαν καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο, αλλά να «κατακτήσει» το Λευκό Οίκο και να συνεργαστεί με την αφρόκρεμα της αμερικανικής  πολιτικής σκηνής.

Η αρκαδικής καταγωγής  Ισμήνη που είχε ενεργό ρόλο στην προεκλογική εκστρατεία για την επανεκλογή του Μπαράκ Ομπάμα, πρωτοστατεί και σε φιλανθρωπικές δράσεις έχοντας ιδρύσει την γνωστή και ιδιαίτερα δημοφιλή μη κερδοσκοπική οργάνωση «Stay United», που δραστηριοποιείται και στις πενήντα πολιτείες της Αμερικής με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στις τοπικές κοινωνίες.

ΒΓΗΚΕ ΔΥΝΑΤΗ. Μπορεί για τους γιατρούς το μέλλον της Ισμήνης πριν κάποια χρόνια να φάνταζε δυσοίωνο, όμως η θέλησή της για ζωή αποδείχθηκε πιο δυνατή από τις διαγνώσεις.

Όπως λέει στα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ», ποτέ δεν αποδέχθηκε την κατάστασή της ως μη ανατρέψιμη κι αυτός ήταν ένας από τους λόγους που την έκαναν να σταθεί και πάλι στα πόδια της. «Η ανίατη αυτή ασθένεια όταν εμφανίζεται σε τόσο μικρή ηλικία προκαλεί ολική παραμόρφωση του σώματός και οι ιατρικές διαγνώσεις από νοσοκομεία της Ελλάδος και του εξωτερικού προέβλεπαν τη μόνιμη αναπηρία μου. Για μεγάλα χρονικά διαστήματα τα πόδια μου ήταν δεμένα σε νάρθηκες και έκανα μεγάλη προσπάθεια για να περπατήσω. Όμως είχα ακλόνητη πίστη στο Θεό και στον εαυτό μου ότι κάποια στιγμή θα μπορέσω να περπατήσω κι’ εγώ όπως τα άλλα παιδιά», δηλώνει.  Η αποφασιστικότητα πως θα βγει νικήτρια στη μάχη με την ασθένειά της  σε συνδυασμό με τον υγιεινό τρόπο ζωής που ακολούθησε και την εντατική άσκηση, έφεραν το πολυπόθητο αποτέλεσμα. Έτσι στα 16 της χρόνια αντί να βρίσκεται καθηλωμένη σε αναπηρική καρέκλα, απέκτησε πολλές τιμητικές διακρίσεις για τις επιδόσεις της  στο χορό από τη Royal Academy of Dance του Λονδίνου, της δόθηκε η δυνατότητα  να σπουδάσει στο Πολυτεχνείο και στη συνέχεια κλασσικό μπαλέτο με υποτροφία στην Αγγλία.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Έχοντας πολιτικές και κοινωνικές ανησυχίες, η δραστήρια ελληνίδα θέλησε να ασχοληθεί και με τα κοινά. Για να πραγματοποιήσει το στόχο της αυτό, αποφάσισε να γίνει μέλος του κόμματος των Δημοκρατικών και πολύ γρήγορα, το 2012 ήταν ένα από τα πιο σημαντικά στελέχη στον τομέα της επικοινωνίας στην οργάνωση της προεκλογικής εκστρατείας του Μπαράκ Ομπάμα. Η πρώτη τους συνάντηση έγινε στην επέτειο εορτασμού της 25ης Μαΐου στον Λευκό Οίκο και από την συζήτηση προέκυψε αμοιβαία εκτίμηση, με τη νεαρή ελληνίδα να εντυπωσιάζεται από την υποστήριξη του αμερικανού προέδρου στην προσπάθεια του ελληνικού λαού ν’ αντιμετωπίσει την κρίση. Η ίδια νιώθει όπως λέει μεγάλη χαρά που της δόθηκε η δυνατότητα να γνωρίσει τόσο τον Ομπάμα όσο και τις άλλες μεγάλες προσωπικότητες των ΗΠΑ, όπως οι Μπάιντεν και Κλίντον.

Όσο για το αν σκέφτεται το μέλλον να ασχοληθεί ενεργά με την πολιτική, απαντά: «Τίποτε δεν αποκλείεται. Προς το παρόν ικανοποιώ το ιδιαίτερο ενδιαφέρον μου για κοινωνική προσφορά μέσω της φιλανθρωπικής μου δράσης».

ΠΡΟΣΦΟΡΑ. Παρά το γεγονός πως μετά την επανεκλογή του Μπαράκ Ομπάμα είχε αρκετές προτάσεις να παραμείνει και να εργαστεί στην Ουάσιγκτον, εκείνη επέλεξε να ακολουθήσει έναν διαφορετικό δρόμο, εκείνον της προσφοράς στον συνάνθρωπο. Αποφάσισε να ιδρύσει με τον σύζυγό της Mark Svensson, διεθνολόγο του Georgetown University τη φιλανθρωπική οργάνωση StayUNITED που απευθύνεται σε παιδιά και νέους που πάσχουν από ανίατες ασθένειες. Είναι χαρακτηριστικό ότι η οργάνωσή  από τη σύστασή της έχει δεχτεί πολλές τιμητικές διακρίσεις μεταξύ των οποίων και η αναγνώρισή της από το Κoγκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών. Επίσης, ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος συμμετείχε στην τιμητική επιτροπή της οργάνωσης.

Ένα από τα προγράμματα του «StayUNITED»  είναι οι  «50 Πράξεις Αγάπης» μέσω του οποίου εκείνη και ο σύζυγός της ταξιδεύουν και στις 50 πολιτείες της Αμερικής πραγματοποιώντας φιλανθρωπικό έργο.  «Οι πράξεις κοινωνικής προσφοράς είναι διαφορετικές σε κάθε πολιτεία, ανάλογα με τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών που επισκεπτόμαστε. Έχουμε ήδη βοηθήσει καρκινοπαθείς, αστέγους, κακοποιημένες γυναίκες, άτομα τρίτης ηλικίας και παιδιά με ειδικές ανάγκες. Στόχος του προγράμματος αυτού είναι η παρακίνηση των πολιτών από όλο τον κόσμο προς τον εθελοντισμό και την φιλανθρωπία», αναφέρει.

«Ο λαός μας αξίζει το σεβασμό της διεθνούς κοινότητας»

Παρά το βεβαρημένο πρόγραμμά της, η Ισμήνη παρακολουθεί ανελλιπώς τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα και παρά τα λάθη που έχουν γίνει, όπως παραδέχεται, τις τελευταίες δεκαετίες στον τόπο, παραμένει αισιόδοξη.

«Δεν είναι η πρώτη φορά που η χώρα αυτή δοκιμάζεται στη μακροχρόνια ιστορία της. Θεωρώ ότι από αυτή τη δοκιμασία θα αντλήσουμε την απαραίτητη ωριμότητα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων μας και τη βελτίωση της θέσης μας σε διεθνές επίπεδο. Ο λαός μας αξίζει το σεβασμό της διεθνούς κοινότητας όχι μόνο για την μακροχρόνια ιστορία του και τη συμβολή του στον πολιτισμό αλλά και για τη σημερινή του τιτάνια προσπάθεια ν’αντιμετωπίσει με αξιοπρέπεια τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση που βιώνει η ανθρωπότητα τα τελευταία χρόνια», καταλήγει.

ΜΠΛΕ ΦΡΑΠΕ ΚΑΙ ΡΟΖ ΦΡΕΝΤΟ Η ΝΕΑ ΜΟΔΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Κέφι, φινέτσα και κυρίως χρώμα στη γκρίζα καθημερινότητα των Θεσσαλονικιών προσπαθούν να δώσουν δυο νεαρές κοπέλες που προσφέρουν καφέδες σε ό,τι λογίς απόχρωση μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους. Οι πελάτες μπορούν να επιλέξουν μέσα από μια μεγάλη γκάμα χρωματισμών, ένα ροζ καπουτσίνο ή κόκκινο εσπρέσο, ακόμα και ένα μπλε φραπέ.

Τα τελευταία χρόνια άλλωστε και εξαιτίας της κρίσης είναι αρκετοί εκείνοι που προσπαθούν να επιβιώσουν ανοίγοντας μαγαζιά που κινούνται στο χώρο της εστίασης. Το χαμηλό κόστος της επένδυσης σε συνδυασμό με τη ζήτηση που κρατά ακόμα, οδηγούν χιλιάδες επιχειρηματίες στην απόφαση να ανοίξουν καφετέριες, μπαράκια και σουβλατζίδικα τα οποία ξεφυτρώνουν σε κάθε γωνιά των αστικών πόλεων σαν τα μανιτάρια.

Έτσι και οι νεαρές Θεσσαλονικιές, επένδυσαν, καινοτόμησαν και τελικά κατάφεραν να σταθούν στην αγορά, δημιουργώντας τη νέα τάση της πόλης που ακούει στο όνομα χρωματιστός καφές. Τους τελευταίους μήνες, η Ειρήνη Χατζηλίου και η Ελισάβετ Κουμπίτσα άνοιξαν ένα μικρό κυλικείο το οποίο σερβίρει όλων των ειδών τους καφέδες σε όποιο χρώμα επιλέξει ο πελάτης. Ο θαμώνας μπορεί με άνεση να επιλέξει τον χρωματισμό καθώς η παλέτα των χρωμάτων είναι αρκετά μεγάλη και ο πελάτης διαλέγει το είδος του καφέ που θέλει να πιει σε όποιο χρώμα εκείνος ζητήσει.

Όπως εξηγούν στο parapolitika.gr οι δύο Θεσσαλονικιές, εδώ και περίπου ένα χρόνο αναζητούσαν κάτι διαφορετικό το οποίο θα «τάραζε τα νερά» της συμπρωτεύουσας. « Ο κόσμος πλέον έχει βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια και ψάχνει κάτι καινούργιο ακόμη κι αν πρόκειται απλά για αισθητική παρέμβαση. Αναζητά κάτι που θα τον ανεβάσει ψυχολογικά και που θα ξεφεύγει από τα τετριμμένα. Έχοντας λοιπόν αυτά κατά νου, αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι που δεν έχει ξαναγίνει ούτε στην Ελλάδα, ούτε στο εξωτερικό», αναφέρουν χαρακτηριστικά.
Μυστική συνταγή

Ποιο είναι όμως το μυστικό εκείνο που δίνει αυτό το ξεχωριστό χρώμα στον καφέ και προκαλεί το έντονο ενδιαφέρον των πελατών του κυλικείου; Η απάντηση είτε απλή είτε όχι, δεν είναι εύκολο να δοθεί και οι ίδιες οι ιδιοκτήτριες δεν είναι πρόθυμες να το αποκαλύψουν για λόγους ανταγωνισμού και κατοχύρωσης της «πατέντας».

Όπως μας λένε, η συνταγή για το χρώμα είναι μυστική διότι πρόκειται για μια παγκόσμια πατέντα και μας διαβεβαιώνουν πως δεν περιέχει κάποια χρωστική ουσία. «Κρατούμε τη συνταγή σαν επτασφράγιστο μυστικό καθώς είναι κάτι που δεν έχει ξαναγίνει πουθενά και οι δύσπιστοι μπορούν να το διαπιστώσουν ψάχνοντας στο διαδίκτυο. Εκείνο που μπορούμε να σας πούμε, είναι πως το χρώμα που δίνουμε στον καφέ δεν αλλοιώνει ούτε στο ελάχιστο τη γεύση του. Πρόκειται καθαρά για μια αισθητική παρέμβαση», υπογραμμίζει η κα. Κομπίτσα και τονίζει ότι δεν χρησιμοποιούν χρωστικές ουσίες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν προβλήματα στον οργανισμό. «Το κύριο χαρακτηριστικό του μαγαζιού μας είναι οι υγιεινές γευστικές προτάσεις . Δεν θα μπορούσε λοιπόν ένα τέτοιο μαγαζί να σερβίρει καφέδες με χρωστικές ουσίες. Πρόκειται για κάτι φυτικό».

Την ίδια ώρα η ιδέα τους, κερδίζει συνεχώς έδαφος και το κυλικείο φανατικούς θαμώνες. Οι περισσότεροι εμφανίζονται εντυπωσιασμένοι από το έντονο χρώμα που παίρνει ο καφές χάρη στη μυστική συνταγή αλλά και τη δυνατότητά να επιλέξουν διαφορετικούς περισσότερους από έναν χρωματισμούς ακόμα και στο ίδιο ποτήρι.
Σε ό,τι αφορά τις επιλογές των χρωμάτων, αυτές ποικίλουν ανάλογα με το φύλο, την ηλικία ακόμη και την ποδοσφαιρική ομάδα του πελάτη. Οι γυναίκες για παράδειγμα επιλέγουν περισσότερο τα πιο έντονα χρώματα όπως το ροζ και το κόκκινο, ενώ οι άντρες το μπλε και το πράσινο.
Η κρίση ως ευκαιρία

Μέσα στο μελαγχολικό και γκρίζο τοπίο της σημερινής πραγματικότητας όπου χιλιάδες νέοι ή και μεγαλύτεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν το φάσμα της ανεργίας και του κοινωνικού αποκλεισμού, οι δύο κοπέλες στέλνουν το δικό τους μήνυμα σε όλους αυτούς που υποφέρουν και απογοητεύονται. Μπορούν να το κάνουν, μιας και οι ίδιες ήταν άνεργες πριν το επιτυχημένο εγχείρημα των χρωματιστών καφέδων.

Όπως επισημαίνουν, οι ευκαιρίες είναι πολλές ακόμη κι αν κάποιος βρίσκεται στην Ελλάδα του 2014. «Όσο ουτοπικό κι αν ακουστεί, πιστεύω πως κάποιος μπορεί να βγει από το αδιέξοδο της ανεργίας, αρκεί να το θέλει. Η σκληρή δουλειά, το μεράκι και φυσικά οι καινοτόμες ιδέες είναι το μυστικό. Σε καμία περίπτωση δεν λέω πως κάποιος μπορεί να πλουτίσει εφαρμόζοντας τα παραπάνω, μπορεί ωστόσο να ζήσει μια αξιοπρεπή ζωή δημιουργώντας κάτι δικό του», εξηγεί η κα. Κουμπίτσα.

Δημοσιεύθηκε στο parapolitika.gr στις 11/11/14