Οι…»Πυθίες» του καφέ: Ένα απόγευμα σε γνωστό μέντιουμ της Αθήνας

Κείμενο και φωτογραφίες: Κέλλυ Φαναριώτη

Ξόρκια, μαντζούνια, μαγικά φίλτρα, ομοιώματα και κεριά υπόσχονται μια ζωή απαλλαγμένη από τον ψυχικό πόνο, την αρρώστια και οποιαδήποτε αναποδιά μπορεί να διαταράξει την καθημερινότητα κάποιου.

Αυτοαποκαλούμενα μέντιουμ αναλαμβάνουν το ρόλο ενός επίγειου αγγέλου που είναι σε θέση να φέρει τα πάντα σε αφθονία∙ έρωτα, αγάπη, χρήμα και τύχη προβλέποντας παράλληλα το μέλλον μέσα από τις «τέχνες» της καφεμαντείας, της χαρτομαντείας, της χειρομαντείας κ.α.

Πρόκειται για μια τάση που κρατά σχεδόν όσο και η δημιουργία του κόσμου και που οι άνθρωποι ακόμη και σήμερα την αναζητούν προκειμένου να ξεπεράσουν τα εμπόδια της ζωής τους. Άλλωστε, η σύλληψη – γνωστού στους κύκλους της show biz- μέντιουμ πριν λίγες ημέρες που αποσπούσε χιλιάδες ευρώ από έλληνες καλλιτέχνες, το αποδεικνύει περίτρανα.

Κάνοντας μια πρόχειρη έρευνα στο διαδίκτυο, μπορεί να βρει κανείς δεκάδες μέντιουμ που υπόσχονται μια «ζωή παραμυθένια», αρκεί να είναι διατεθειμένος να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη. Ειδήμονες με «κληρονομικά χαρίσματα» ισχυρίζονται πως μπορούν ακόμη και να αποτρέψουν κάποιο κακό γεγονός ενώ με τα κατάλληλα ξόρκια μπορεί κάποιος να κερδίζει το δικαστήριο ή να γίνει… διάσημος!

Για του λόγου το αληθές, σας παραθέτω κάποιες ενδεικτικές τιμές που έχει αναρτήσει στην ιστοσελίδα του ένα μέντιουμ και που, όπως γράφει, συνεργάζεται καθημερινά με Ελλάδα και εξωτερικό.

Αν λοιπόν θέλετε να έχετε μια ευνοϊκή για εσάς έκβαση στο δικαστήριο θα πρέπει να πληρώσετε από 500 έως 1.000 ευρώ ενώ αν έχετε φιλοδοξίες και θέλετε να γίνετε διάσημος/η, τότε θα πρέπει να δώσετε κάτι παραπάνω.

Ορμόμενη λοιπόν από περιέργεια, επισκέφθηκα καφετζού της Αθήνας, γνωστή για το κληρονομικό της χάρισμα, προκειμένου να δω πως λειτουργούν οι κάθε είδους «Πυθίες» που αποσπούν χρηματικά ποσά από ανυποψίαστους πελάτες.

Η εμπειρία

Η ώρα ήταν 17,30 και σ’ένα ισόγειο κάπου στο κέντρο της Αθήνας, δύο περιζήτητα μέντιουμ είχαν πιάσει δουλειά. Ο χώρος υποδοχής ήταν ιδιαίτερα ευρύχωρος με «βαριά» διακόσμηση όπου κυριαρχούσαν τα βελούδινα υφάσματα, οι χοντροκομμένοι καναπέδες και τα κεριά. Μια κυρία μέσης ηλικίας υποδεχόταν ευγενικά τους πελάτες και τους ρωτούσε αν ήρθαν για καφέ, χαρτιά ή κερί (κυρομαντεία).

WP_20160708_17_43_26_Pro
Αφού της εξήγησα πως πήγα για το φλιτζάνι, μου διευκρίνισε πως θα ήταν καλύτερο να κάνω Ταρώ, διότι δείχνουν πολύ περισσότερα στοιχεία για το μέλλον μου και συμπτωματικά, ήταν πιο ακριβά.

Όσο μου ετοίμαζε τον καφέ, άκουγα από ένα δωμάτιο πίσω μου, όπου στη θέση της πόρτας υπήρχαν χρυσές κουρτίνες, μια νεαρή κοπέλα να παραπονιέται για τα προσωπικά της και μια μεγαλύτερη γυναίκα να της απαντά καθησυχαστικά.

WP_20160708_17_49_19_Pro
Από τον επάνω όροφο κατέβηκε το δεύτερο μέντιουμ, μια γυναίκα γύρω στα 60, με βραχνή φωνή κι έντονο βλέμμα. Μου ζήτησε να την ακολουθήσω με τον καφέ μου κι αφού ανέβηκα μια στενή σκάλα, βρέθηκα σ’ένα μικρό σκοτεινό δωμάτιο, οι τοίχοι του οποίου καλύπτονταν με σκούρα υφάσματα.

«Θέλω να πιεις τρεις γουλιές καφέ, όπου στη μία θα σκέφτεσαι την ερωτική σου ζωή, στην άλλη την επαγγελματική και στην τρίτη το μέλλον σου», μου είπε, μαζεύοντας την τράπουλα που ήταν σκορπισμένη στο μικρό τραπέζι που καθόμασταν.

Αφού ακολούθησα τις οδηγίες της, πήρε στα χέρια της το φλιτζάνι και μου εξηγούσε τι έβλεπε στο κάθε ένα από τα τρία αυτά σημεία. Άγκυρες, πόρτες, μια καρδιά μισοσπασμένη και μια βάρκα, ήταν κάποια μόνο από τα σύμβολα που μου είπε πως διέκρινε. Στη συνέχεια προσπαθούσε να μου αποσπάσει πληροφορίες σχετικά με το αν έχω σχέση και τι δουλειά κάνω. Αφού της έδωσα κάποια αναληθή στοιχεία , άρχισε να «πατάει» πάνω σε αυτά και να μου λέει όλα όσα υποθετικά ήθελα να ακούσω.

«Βλέπεις αυτές τις πόρτες; Κάτι θα γίνει στη δουλειά σου», μου είπε για να πάρει την απάντηση: «Μα, είμαι δύο χρόνια άνεργη». Παρατηρούσα πολύ προσεκτικά τις αντιδράσεις της κάθε φορά που της έδινα μια απάντηση που δεν περίμενε και κατάλαβα πως είναι αρκετά εκπαιδευμένη στο να ελίσσεται.

Όσο περνούσε η ώρα, προέκυπταν όλο και περισσότερα ευχάριστα νέα για το μέλλον μου. Κάπου προς το τέλος της ώρας, εμφανίστηκε κι ένας δρόμος που όπως μου είπε, έδειχνε μετακόμιση σε μια άλλη πόλη. «Μάλλον επαρχία είναι, δεν είναι πολύ μακριά, βλέπεις;». «Κρίμα, εγώ θέλω πολύ να ζήσω στο εξωτερικό», της απάντησα τάχα μου απογοητευμένη με τα μάτια καρφωμένα πάνω της. Τα ευχάριστα νέα όμως για το μέλλον μου φαίνεται πως δεν είχαν τελειώσει και στη συνέχεια ο δρόμος αυτός έδειχνε ξεκάθαρα πως θα πάω στο εξωτερικό και θα βρω δουλειά αλλά πριν γίνει αυτό, έβλεπε στο φλιτζάνι μου πως θα έβρισκα μια εποχική δουλειά τώρα το καλοκαίρι για να βγάζω το χαρτζιλίκι μου. Μετά τη συζήτηση για το παραμυθένιο μέλλον μου, μου εξήγησε πως οι κάρτες Ταρώ δείχνουν περισσότερες λεπτομέρειες και μάλιστα δίνουν πολλά στοιχεία για το εξωτερικό (!)

Κοιτάζοντας το φλιτζάνι του καφέ και τις κάρτες Ταρώ, που υποτίθεται πως θα μου έδειχναν με το νι και με το σίγμα το τι θα γίνει από δω και πέρα στη ζωή μου, τη ρώτησα μ’ένα αφελές ύφος, πως μπορεί και τα διαβάζει όλα αυτά.

«Είμαι Τοξότης κι εμείς οι Τοξότες κρύβουμε μια μαγεία», απάντησε χαμογελώντας.

Αφού την ευχαρίστησα και της ευχήθηκα καλή συνέχεια, μου υπενθύμισε να μην ξεχάσω να πάρω την κάρτα της. Κατεβαίνοντας στη ρεσεψιόν περίμενε μια μεσόκοπη κυρία και μια νεαρή κοπέλα, γύρω στα 25. Αφού κατέβαλλα τον οβολό μου  για να μάθω πόσο ωραία πράγματα θα μου συμβούν, η κυρία της ρεσεψιόν με ευχαρίστησε χαμογελαστά και με αποχαιρέτησε. Τη ρώτησα αν θα μου δώσει απόδειξη κι αφού μου εξήγησε πως το ξέχασε, μου την έδωσε κι έφυγα.

WP_20160708_17_47_50_Pro

Τι απαντά η επιστήμη

Ήδη από την αρχαιότητα ο κόσμος είχε την τάση να προσπαθεί να μάθει πράγματα που ξεπερνούν το φάσμα των δικών του, ατομικών δυνατοτήτων. Από τα μελλούμενα, την εξέλιξη δηλαδή μιας προσωπικής του υπόθεσης ως την «μαγική» παρέμβαση σε εξωγενείς συνθήκες, πάντα υπήρχε χώρος για επιτηδείους να κοροϊδέψουν απομυζώντας οφέλη. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι ακόμα και σήμερα που υποτίθεται πως το μορφωτικό επίπεδο των ανθρώπων έχει αλλάξει και η πρόσβαση σε οποιαδήποτε πληροφορία είναι πανεύκολη με το πάτημα ενός κουμπιού, δεν είναι λίγοι εκείνοι που εναποθέτουν τις ελπίδες τους σε ειδικά φυλαχτά και «μαγικά ελιξίρια».

«Ο άνθρωπος έχει μια φυσική τάση να πιστεύει στον μυστικισμό από την έμφυτη επιθυμία του να βρίσκει απαντήσεις στις αβεβαιότητες της ζωής», μου εξηγεί ο Δημήτρης Παπαδημητριάδης MD MSc ψυχίατρος – ψυχοθεραπευτής .

Σύμφωνα λοιπόν με τον γνωστό επιστήμονα, επιλέγουμε να πιστεύουμε στη δύναμη του πεπρωμένου, διότι αυτό είναι πιο εύκολο. Ειδικότερα δε, όταν κάποιος δεν διαθέτει ειδικές γνώσεις, του αρέσει να αποδέχεται τις λιγότερο περίπλοκες απαντήσεις στις υπαρξιακές του απορίες για τη ζωή, το θάνατο κι ό,τι υπάρχει μετά από αυτόν.

«Η δουλειά του επαγγελματία μελλοντολόγου ή εναλλακτικού είναι να επωφεληθεί της τεράστιας ανάγκης μας για σύντομη εκτόνωση της εσωτερικής, ψυχικής, πίεσης και να πουλήσει στον πελάτη του μια αίσθηση ασφάλειας και προσμονής για μια καλύτερη έκβαση στα θέματά του. Δυστυχώς, όμως, αυτή η προσωρινή απόδραση από την πραγματικότητα των προβλημάτων μας, ούτε τα λύνει ούτε βελτιώνει τη ζωή μας. Αλλά, οι μικρές δόσεις ελπίδας που λαμβάνουν όσοι επιλέγουν να ξοδεύουν τα χρήματά τους σε τέτοιους επιτήδειους, καθιστούν τις υπηρεσίες τους εξαιρετικά εθιστικές, σχεδόν όσο εθιστικό είναι το αλκοόλ», ξεκαθαρίζει.

Άλλωστε, όπως τονίζει, κανείς ποτέ στην ιστορία δεν έχει αποδεδειγμένα προβλέψει την ανθρώπινη μοίρα, σε ποσοστό στατιστικά μεγαλύτερο από την τύχη ή τα παρατηρήσιμα στοιχεία.

«Αν ίσχυε οτιδήποτε το διαφορετικό, κάποιος – κάπου – κάποτε θα είχε προβλέψει τις επιθέσεις αυτοκτονίας του ISIS εδώ κι εκεί, το τσουνάμι του 2011, την 11η Σεπτεμβρίου 2001, το σεισμό του 1999 κ.ο.κ», μας λέει διευκρινίζοντας παράλληλα πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι πολύ καλός στην εύρεση και στη δημιουργία νοημάτων, ακόμη κι όταν δεν υπάρχουν, όπως σε τυχαία μοτίβα.

«Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι βλέπουν πρόσωπα κι άλλες εικόνες στα σύννεφα, την ανθρώπινη μορφή σε μια σκιά βουνού στον πλανήτη Άρη από φωτογραφία δορυφόρου, ή στις ασκητικές μορφές σε πεύκο έξω από τον ιερό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου στη Σαλαμίνα. Και βέβαια στους λεκέδες του καφέ, όταν αναποδογυρίζουμε το φλιτζάνι με το ανάλογο αντίτιμο. Αυτό το φυσιολογικό νευροψυχιατρικό φαινόμενο, που ονομάζεται παρειδωλία, είναι καλά γνωστό κι εξηγεί πως ένα δυσδιάκριτο ή ασαφές εξωτερικό ερέθισμα εκλαμβάνεται εσφαλμένα ως ευκρινές και πλήρως αναγνωρίσιμο», καταλήγει.

Μια νύχτα στα επείγοντα του «Ευαγγελισμού» (ΦΩΤΟ)

Κείμενο και φωτογραφίες: Κέλλυ Φαναριώτη

Καθυστερήσεις, ουρές, νεύρα, παρεξηγήσεις με βύσματα, γιατρούς και ασθενείς, σε συνδυασμό με τις παραδοσιακές παθογένειες του Εθνικού Συστήματος Υγείας, συνθέτουν με το πιο ανάγλυφο πλέον τρόπο το σκηνικό της κατάστασης των νοσοκομείων της Ελλάδας. Αν σε αυτά μάλιστα προστεθούν ως απότοκα της κρίσης, οι ελλείψεις σε προσωπικό και χρηματοδότηση, γίνεται εύκολα αντιληπτό το μέγεθος του προβλήματος για τη δημόσια υγεία.

Μέσα σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο και έχοντας κατά νου την καταγραφή και αποτύπωση της πραγματικότητας, αποφάσισα να περάσω μια νύχτα στον «Ευαγγελισμό», γνωρίζοντας από κοντά την εμπειρία της «εφημερίας».

Το συγκεκριμένο νοσοκομείο που εξυπηρετεί ένα τεράστιο αριθμό ασθενών, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα από τα χειρότερα της χώρας, ούτε όμως να περηφανεύεται πως αποτελεί μια φωτεινή εξαίρεση στον παγιωμένο κανόνα μιας ζοφερής κατάστασης.

Τα προβλήματα μάλιστα είναι τέτοια που αναγκάζουν και τη διοικήτρια του νοσοκομείου κυρία Νάγια Μητσάκη, να παραδεχθεί κομψά πως στις εφημερίες γίνεται «πόλεμος». Όπως μου είπε, οι ασθενείς που έρχονται στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) θα χρειαστεί να περιμένουν από λίγες έως αρκετές ώρες μέχρι να περάσουν την πόρτα της εξόδου έχοντας κάνει έναν πλήρη ιατρικό έλεγχο κι αν κριθεί σκόπιμο, εισαγωγή.

«Πρέπει να στηρίξουμε και να υποστηρίξουμε πάση θυσία το δημόσιο σύστημα υγείας διότι ουαί κι αλίμονο αν εκλείψει. Οι εποχές είναι δύσκολες αλλά βάζουμε όλοι πλάτη», μου λέει σημειώνοντας πως τα προβλήματα χρηματοδότησης και οι ληξιπρόθεσμες οφειλές αναμένεται να λυθούν μέσου ενός κονδυλίου ύψους 72 εκατ. ευρώ, που εγκρίθηκε πριν από λίγο καιρό.

Πονόλαιμος με έμφραγμα δίπλα – δίπλα

Ωστόσο, σε μια προσπάθεια να ξετυλιχθεί περισσότερο το κουβάρι του «τι ακριβώς συμβαίνει στον Ευαγγελισμό», ο δρόμος με έφερε ενώπιον του Συντονιστή Διευθυντή της 5ης Παθολογικής Κλινικής, Αθανάσιο Σκουτέλη που δεν φάνηκε και ιδιαίτερα διατεθειμένος να «στρογγυλέψει» πράγματα και καταστάσεις: «υπάρχει μια άσχημη κατάσταση που δεν πρόκειται να αλλάξει αν δεν δημιουργηθεί ένα τμήμα πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Σε κάθε εφημερία δεχόμαστε 1.200 με 1.500 άτομα από τα οποία κάποια έχουν έναν απλό πονόλαιμο, άλλα αναιμία κι άλλα έρχονται με έμφραγμα ή από το τροχαίο. Καταλαβαίνετε λοιπόν πως μόνο ένα 10% είναι πραγματικά επείγοντα περιστατικά», σημειώνει.

Ο ίδιος είναι ιδιαίτερα απαισιόδοξος αναφορικά με το κατά πόσο αυτό μπορεί να γίνει πράξη στην Ελλάδα ξεκαθαρίζοντας πως δεν αποτελεί τροχοπέδη το ποσό που απαιτείται όσο η έλλειψη πολιτικής βούλησης. «Εδώ και δεκαετίες κάθε υπουργός Υγείας μας λέει πως θα φτιάξει Πρωτοβάθμια Περίθαλψη ώστε να αντιμετωπίζονται πιο αποτελεσματικά τα επείγοντα περιστατικά. Πρόκειται προφανώς για λόγια του αέρα».

Το «έλα να δεις» στα Επείγοντα

Η ώρα είχε πάει 3 το μεσημέρι και η εφημερία που θα διαρκούσε ως το πρωί της επομένης είχε μόλις ξεκινήσει. Ο παθολόγος και αναπληρωτής προϊστάμενος των επειγόντων κ. Νίκος Αρβανιτάκης , ξέκλεψε λίγο χρόνο από το πόστο του προκειμένου να μου εξηγήσει για την πίεση που ασκείται σε γιατρούς και ασθενείς κάθε τέσσερις ημέρες που το νοσοκομείο εφημερεύει. Ο ίδιος ήταν στη διαλογή, έπαιρνε δηλαδή ένα μικρό ιστορικό από τον κάθε ασθενή κι έκρινε αν επρόκειτο για υπερεπείγον, επείγον ή λιγότερο επείγον.

Η ουρά των ασθενών ξεκίνησε να σχηματίζεται ήδη από τις μεσημεριανές ώρες

«Είμαι ο πρώτος άνθρωπος που βλέπει ο ασθενής και πρέπει μέσα σε ελάχιστη ώρα να κρίνω αν το πρόβλημά του είναι σοβαρό ή όχι και σε ποια ειδικότητα θα πάει. Είναι ένα περιβάλλον υψηλού στρες όπου πολλές φορές οι ασθενείς παίζουν ξύλο μεταξύ τους ενώ έχει τύχει να ξυλοκοπήσουν και γιατρό», αναφέρει φανερά αγχωμένος διότι πρέπει να επιστρέψει στο πόστο του.
Έχοντας συνομιλήσει με διοικητικούς εκπροσώπους του νοσοκομείου και του ιατρικού προσωπικού, αυτό που έμενε ήταν η επιτόπια έρευνα στους διαδρόμους του Ευαγγελισμού. Άλλωστε, οι γεμάτοι διάδρομοι έδιναν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να περιπλανηθεί κανείς στα τμήματα του Παθολογικού και το Νευρολογικού. Όσο περνούσε η ώρα και ειδικότερα μετά το απόγευμα ο κόσμος αυξανόταν. Ο περισσότερος ίσως συνωστισμός ήταν στο χειρουργικό τμήμα όπου πήγαιναν τα τροχαία. Όπως αναφέρει η προϊσταμένη βάρδιας που με συνόδεψε ως εκεί, σε κάθε εφημερία, τα περισσότερα περιστατικά είναι τροχαία. Ανοίγοντας την πόρτα αντίκρισα πολλά νέα παιδιά στα φορεία, τα περισσότερα με κολάρο. Ένας άνδρας γύρω στα 40 ήταν γεμάτος γρατσουνιές ενώ το κεφάλι του είχε παραμορφωθεί καθώς το δεξί μέρος από το μάτι και πάνω είχε πρηστεί πολύ έντονα.

Ως τις 12 το βράδυ τα πράγματα κυλούσαν σχετικά ήρεμα και στους διαδρόμους επικρατούσε μια τρομακτική σιγή που θύμιζε νηνεμία πριν την καταιγίδα . Ασθενείς χωρίς τις αισθήσεις τους ξαπλωμένοι σε φορεία, συγγενείς φανερά αγχωμένοι για τους δικούς τους ανθρώπους κοιτούσαν καρτερικά την πόρτα των ιατρείων περιμένοντας να ανοίξει και να ακούσουν το όνομά τους.

Όσο περνούσε η ώρα η αναμονή γινόταν ολοένα και δυσκολότερη στους διαδρόμους του ΤΕΠ

Προτεραιότητα στα… «βύσματα»

Μετά τα μεσάνυχτα ξεκίνησαν οι πρώτες εντάσεις από εκείνους που είχαν έρθει από νωρίς και άρχισαν να χάνουν την υπομονή τους από την πολύωρη αναμονή. Οι φωνές μια νεαρής κοπέλας που έβριζε τους γιατρούς κέντρισε το βλέμμα όσων περίμεναν στο διάδρομο του Παθολογικού. Την ακολούθησα ως την έξοδο και τη ρώτησα τι ακριβώς συνέβη και είναι σε αυτή την κατάσταση. Μου απάντησε πως από τις τρεις το μεσημέρι περιμένει να δουν οι γιατροί τον φίλο της που έσπασε το πόδι του μετά από τρακάρισμα με το μηχανάκι. Η ώρα είχε πάει δυόμισι το πρωί. «Περιμένω 11 ώρες να τον δει κάποιος και όλοι μου λένε “δεν ξέρω, δεν είμαι εγώ υπεύθυνος”. Χρειάστηκε να τους πω πως θα φωνάξω επί τόπου τα κανάλια για να τον κοιτάξουν» πρόσθεσε αναθεματίζοντας παράλληλα τα δημόσια νοσοκομεία. Λίγα λεπτά αργότερα μια μητέρα με το ανήλικο παιδί της φώναζε γιατί όπως είπε, ο γιατρός χωρίς καν να εξετάσει το παιδί της, έκανε γνωμάτευση αναγκάζοντας την ίδια να καλέσει την αστυνομία.


Βλέμματα φοβισμένα, φωνές και ασθενείς με τον ορό στο χέρι συνέθεταν το σκηνικό στον προαύλιο χώρο του νοσοκομείου. Οι σειρήνες των ασθενοφόρων που πηγαινοέρχονταν αποσπούσαν την προσοχή όλων και ώσπου να βγάλουν από μέσα τον ασθενή, επικρατούσε απόλυτη σιγή.
Πηγαινοερχόμενη στους διαδρόμους συνάντησα αρκετές φορές μια κυρία καθισμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο. Από την όψη της φαινόταν πολύ εξαντλημένη και κρατούσε το ειδικό πιατάκι για τον εμετό. Την πλησίασα για να την ρωτήσω αν θέλει να τη βοηθήσω σε κάτι μιας και την έβλεπα ασυνόδευτη. Μου εξήγησε πως περίμενε από τις 10 για έναν υπέρηχο και ότι ο αδερφός της στεκόταν έξω από το ακτινολογικό μη τυχόν και φωνάξουν το όνομά της. Εκείνη την ώρα έτυχε να περνά βιαστικά μια γιατρός «Γιατρέ μπορώ να φάω μια φρυγανιά, κάνω όλη την ώρα εμετούς», είπε με τρεμάμενη φωνή χωρίς να λάβει καμιά απολύτως απάντηση. «Γιατρέ, γιατρέ;», συνέχισε όμως η γιατρός είχε ήδη «χαθεί» στον απέναντι διάδρομο.
Λίγη ώρα μετά, στον διάδρομο του Παθολογικού μια μητέρα σε κατάσταση σχεδόν υστερίας συνόδευε την ημιλιπόθυμη κόρη της. Την άκουσα να φωνάζει στον security πως έβαλε μέσα μια γυναίκα που ήρθε πολύ πιο μετά από εκείνη. Η στιχομυθία που ακολούθησε ήταν η εξής:
– Η κυρία με τα μαύρα ρούχα ήρθε πριν λίγο, κοίταξε το διάδρομο και μετά από λίγα λεπτά εμφανίστηκε σε φορείο και τη βάλατε μέσα ενώ εμείς περιμένουμε τόση ώρα ενώ η κόρη μου υποφέρει από τους πόνους.
«Και τι θέλετε να κάνω εγώ αν εκείνη είχε βύσμα;», της απάντησε με απόλυτη φυσικότητα εκείνος.

Η λέξη «βύσμα» ήταν υπεραρκετή για να «ανάψουν τα αίματα» στο χώρο και να διαμαρτυρηθεί ακόμη ένας ασθενής που τον έφεραν από το ΚΑΤ με πρόβλημα στην καρδιά και περίμενε ήδη πολλές ώρες. Τους πλησίασα για να μάθω περισσότερα. «Θα γίνει χαμός σήμερα, θα τα παίξω όλα για όλα», μου είπε η εξοργισμένη μητέρα που είδε μπροστά στα μάτια της να παρακάμπτεπται η σειρά της προκειμένου να περάσει μέσα κάποιο, πιθανότατα, «βύσμα». Η αίθουσα αναμονής είχε γεμίσει ασφυκτικά, η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική και κάποιοι ασθενείς καθόντουσαν στο πάτωμα περιμένοντας τη σειρά τους.

«Μας απειλούν με τιμωρίες όταν ζητάμε ρεπό»

«Το νοσοκομείο περπατάει σε τεντωμένο σχοινί, είναι στα όρια της κατάρρευσης. Υπάρχει πολύ μεγάλη κόπωση και δυσαρέσκεια απ’όλο τον κόσμο που δουλεύει εδώ. Πολλοί έχουν σταματήσει να δηλώνουν ειδικότητα στον Ευαγγελισμό γιατί ξέρουν για το καθεστώς υπερκόπωσης και σκληρής εργασίας», μας ανέφερε ο 35χρονος Σπύρος Δρίτσας, ειδικευόμενος στη γενική χειρουργική που έχει στο ενεργητικό του 500 εφημερίες.

Ο ίδιος κάνει λόγο για καταστρατήγηση ωρών εργασίας λόγω εκατοντάδων ελλείψεων σε προσωπικό. «Κάθε ειδικευόμενος βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας θα πρέπει να δουλεύει το πολύ 48 ώρες την εβδομάδα. Από κει και πέρα θεωρείται επικίνδυνος για τη διεξαγωγή μιας ασφαλούς εφημέρευσης και θα πρέπει να αποσύρεται με ρεπό για να μπορεί να ανακτήσει τις δυνάμεις του. Κάτι τέτοιο βέβαια στην Ελλάδα δεν ισχύει», εξηγεί προσθέτοντας πως πολλές φορές οι ειδικευόμενοι αναλαμβάνουν ρόλο τραυματιοφορέα, νοσηλευτή αλλά και γιατρού.

Μάλιστα, όπως εξήγησε, δεν είναι λίγες οι φορές που οι ειδικευόμενοι στο νοσοκομείο του Ευαγγελισμού ζήτησαν το ρεπό που τους αναλογεί και αντ’αυτού εισέπραξαν απειλές και τους ασκήθηκαν τιμωρητικές πρακτικές. «Συστηματικά υπάρχουν μεγάλες πιέσεις απ’όλες τις διευθύνσεις των κλινικών για να μην παίρνουν ρεπό οι ειδικευόμενοι. Υπάρχουν άτομα που απειλήθηκαν πως αν πάρουν ρεπό δεν θα έχουν την αντίστοιχη εκπαίδευση με τους άλλους γιατρούς ενώ άλλοι αποσύρθηκαν από το γραφείο όπου εκπαιδεύονταν από τον ίδιος τον διευθυντή τους. Εξήγησε δε πως πως μπορεί στον Ευαγγελισμό να μην λείπουν τα στοιχειώδη υλικά όπως για παράδειγμα οι γάζες ή το Beta din, ωστόσο ,πολλές φορές έχουν υπάρξει σοβαρές ελλείψεις σε ογκολογικά ή αιματολογικά φάρμακα.

«Η αντιμετώπιση των ογκολογικών ασθενών είναι μεγάλος βραχνάς, ειδικά στις ακτινοθεραπείες. Οι χημειοθεραπείες γίνονται αλλά με πιθανές καθυστερήσεις κατά καιρούς. Κάποιες φορές μπορεί να’ ναι αρκετά έως πολύ επικίνδυνο για κάποιον ασθενή το να καθυστερήσει να πάρει την αγωγή του. Αυτό εξαρτάται από τη μορφή του καρκίνου», καταλήγει.

Σε κάθε περίπτωση, στον Ευαγγελισμό υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που εργάζονται νυχθημερόν και παλεύουν κάτω από ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα περιστατικά. Ίσως γι’αυτούς, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο να αξίζει στη χώρα ένα καλύτερο, δικαιότερο και αποδοτικότερο Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Ποια είναι η Ευρυδίκη της ΕΛ.ΑΣ. που «αναστάτωσε» τα γαλλικά Μ.Μ.Ε

Από την Κέλλυ Φαναριώτη

Κάθε φορά που η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τη μεγάλη του κόρη, ένα χαμόγελο ξεπηδά ανάμεσα από τα χείλη του, προσδίδοντας τη μεγάλη αγάπη που της έχει. Ο παπά- Κώστας είναι ένας άνθρωπος απλός και ιδιαίτερα αγαπητός στην τοπική κοινωνία του Αγρινίου και όλοι συμπολίτες του μιλούν με τα καλύτερα λόγια για το έργο του.

Ο μόνος τρόπος για να τον κάνει κανείς σκυθρωπό είναι να του πει για ένα από τα τέσσερα κορίτσια του. Κάτι που τελικά έγινε μετά την τροπή που πήρε η δημοσιοποίηση του ρόλου που αναμενόταν να έχει η Ευρυδίκη και τους υπαινιγμούς του γαλλικού Τύπου για την αδυναμία του Φρανσουά Ολαντ, στο λεγόμενο «ωραίο φύλο».

«Είναι απαράδεκτος ο τρόπος που προβλήθηκε το θέμα», είπε με παράπονο στην «F» ο ιερέας, υπενθυμίζοντας ωστόσο πως η ίδια «Le Figaro» που ξεκίνησε το θέμα, ζήτησε συγγνώμη για τη στάση της.

Το «ρεπορτάζ»

Το επίμαχο θέμα που αναστάτωσε τόσο την ίδια την Ευρυδίκη όσο και την οικογένεια της, ανέκυψε την περασμένη Δευτέρα όταν η γαλλική εφημερίδα θέλοντας να καυτηριάσει τις αδυναμίες του κ. Ολάντ, παρέβλεψε ότι υπεισέρχεται σε υπηρεσιακές υποθέσεις ξένου κράτους και προχώρησε σε ανήθικα σχόλια.

Αυτό εξάλλου μαρτυρά και το δημοσίευμα με τίτλο: «Ο Ολάντ σε καλά χέρια στην Αθήνα», που περιέγραφε την Ελληνίδα αστυνομικό ως «μάλλον πολύ ωραία, ψηλή, ξανθιά, που μιλάει γαλλικά» που με την τοποθέτησή της η ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί να «ευχαριστήσει» τον κ. Ολάντ για την υποστήριξη του.

«Για την επίσκεψη των 30 ωρών στην Αθήνα, στις 23 Οκτωβρίου, ο Φρανσουά Ολάντ θα φυλάσσεται από την Ευριδίκη Σουλιώτη. Μάλλον πολύ ωραία, ψηλή, ξανθιά, μιλάει γαλλικά, αυτή η αστυνομικός ειδικεύεται στη φύλαξη προσωπικοτήτων στην Ελλάδα. Η ελληνική κυβέρνηση την επέλεξε για να «προστατεύσει» τον Γάλλο πρόεδρο κατά τις μετακινήσεις του. Ο τοπικός τύπος εκτιμά ότι πρόκειται για μια χαριτωμένη κίνηση του Αλέξη Τσίπρα για να ευχαριστήσει τον Φρανσουά Ολάντ για τη φιλία του προς την Ελλάδα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Όπως ήταν φυσικό, το εν λόγω δημοσίευμα προκάλεσε πλήθος αντιδράσεων τόσο από γάλλους αναλυτές όσο και από απλούς αναγνώστες της εφημερίδας που κατέκλεισαν το twitter με δεκάδες αρνητικά σχόλια για το σεξιστικό περιεχόμενο του δημοσιεύματος.

Λίγες ώρες αργότερα, η εφημερίδα αναγκάστηκε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη μέσω Twitter από την Ευρυδίκη Σουλιώτη και από τους αναγνώστες της. Το βράδυ της ίδιας ημέρας η Βουλή με επίσημη ανακοίνωσή της διέψευσε
ότι η εν λόγω αστυνομικός θα είναι στην φρουρά του Προέδρου της Γαλλίας κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ελλάδα.

Αγαπά τη μόρφωση

Η 30χρονη αστυνομικός από το Αγρίνιο υπηρετεί στη Διεύθυνση επισήμων της ΕΛ.ΑΣ. στη ΓΑΔΑ και έχει κατά καιρούς συνοδεύσει αρκετούς ξένους υπουργούς αλλά ποτέ αρχηγούς κρατών.

Οι συνάδελφοί της κάνουν λόγο για μια κοπέλα χαμηλών τόνων που αγαπά πολύ δουλειά της και της αρέσει συνεχώς να μαθαίνει καινούρια πράγματα και να εξελίσσεται. Η ίδια είναι ειδικευμένη στις πολεμικές τέχνες και στο krav maga, μια τεχνική αυτοάμυνας και προστασίας των άλλων που διδάσκει τρόπους αντιμετώπισης για πολλά διαφορετικά είδη βίας, καθώς και τακτικές ενάντια σε επιθέσεις από έναν ή πολλούς άοπλους ή ένοπλους επιτιθέμενους. Μάλιστα, πριν λίγους μήνες απέκτησε και το Πλατινένιο Σήμα στην προστασία υψηλών προσώπων (VIP).

Η φιλομάθειά όμως της Ευρυδίκης δεν περιορίζεται στα στενά όρια της αστυνομικής της καριέρας μιας και πρόκειται για ένα κορίτσι που αναζητά συνεχώς νέες μαθησιακές προκλήσεις. Ενδεικτική είναι η αγάπη για τις ξένες γλώσσες που επέδειξε από πολύ μικρή ηλικία, μαθαίνοντας άπταιστα αγγλικά και γαλλικά. Μεγαλώνοντας αποφάσισε να διευρύνει τους ορίζοντές της και παρακολούθησε μαθήματα ρωσικών ενώ ασχολήθηκε επιστημονικά και με την ψυχολογία.

Άνθρωποι του στενού της περιβάλλοντος επισημαίνουν πως η Ευρυδίκη είναι ιδιαίτερα δυσαρεστημένη από τον τρόπο που τα μέσα ενημέρωσης χειρίστηκαν το θέμα της συμμετοχής της στην ασφάλεια του Γάλλου προέδρου. Η ίδια μάλιστα αναγκάστηκε να απενεργοποιήσει τους λογαριασμούς της στα social media μιας και είδε μέσα σε λίγες ώρες τις φωτογραφίες της να κάνουν το γύρο ελληνικών και ξένων μέσων.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Freddo» στις 25/10/15

ΙΕΡΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ

Από την Κέλλυ Φαναριώτη

Η σχέση της Αριστεράς με τη θρησκεία, ανεξαρτήτου δόγματος, ήταν πάντα δύσκολη και γεμάτη αντιφάσεις.
Από τα γεννοφάσκια του εν λόγω πολιτικού χώρου, η πίστη προς το Θείο, προσδιορίζονταν ως μια προσπάθεια της καθεστηκυίας τάξης να επιβληθεί προς τους αδύναμους και να αποτρέψει το ξεσηκωμό τους.

Με το πέρασμα του χρόνου αυτή ακριβώς η αντίληψη εγγράφηκε στο DNA της παράταξης και σε συνδυασμό με τη θέση πως στα δημόσια πράγματα δεν χωρούν θρησκευτικές προσεγγίσεις, διαμόρφωσαν συγκεκριμένες συμπεριφορές ακόμα και στο ανώτατο πολιτειακό επίπεδο.

Έτσι και στη χώρα μας, η παραδοσιακή στάση των αριστερών κομμάτων στην ορκωμοσία της εκάστοτε Βουλής, ήταν συγκεκριμένη και προσδιοριζόταν από την επιλογή του πολιτικού όρκου. Άλλωστε, δεν πάνε πολλά χρόνια από τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ του 3,5% και ο ίδιος ο κ. Τσίπρας ως νεοεκλεγέντας τότε αρχηγός, έμεναν έξω από την αίθουσα της Ολομέλειας στη Βουλή τη στιγμή που ο Αρχιεπίσκοπος ευλογούσε τις εργασίες του Σώματος.
Αυτή ακριβώς η τακτική σε μεγάλο βαθμό συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια, με τον κ. Τσίπρα να γίνεται ο πρώτος πρωθυπουργός που επιλέγει τον πολιτικό και όχι τον θρησκευτικό όρκο κατά την ανάληψη των καθηκόντων του.
Ωστόσο, κατά την τελευταία ορκωμοσία της Βουλής όπως και σε αυτή του νέου υπουργικού συμβουλίου, παρατηρήθηκε ένας ιδιαίτερα αυξημένος αριθμός βουλευτών και υπουργών που επέλεξαν να επιστρέψουν στις πατροπαράδοτες για τον τόπο συνήθειες.

Συγκεκριμένα περισσότεροι από 20 βουλευτές έδωσαν θρησκευτικό όρκο, μεταξύ των οποίων ο Γ. Αμανατίδης, Θ. Τζάκρη, Μ. Μπόλαρης, Θ. Παραστατίδης, Π. Κουρουμπλής, Δ. Μάρδας, Γ. Μιχελογιαννάκης, Ο. Τελιγιορίδου, ενώ οι Ν. Ξυδάκης, Π Νικολούδης, Γ. Τσιρώνης και Ρ. Αντωνοπούλου, έκαναν το σταυρό τους κατά τη διάρκεια του αγιασμού.
Το μπλοκ των θρησκευόμενων

Στους κόλπους αυτών των βουλευτών φαίνεται ότι επικρατεί η αντίληψη πως πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ αρχίζει να εκπροσωπεί τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, αυτό που χαρακτηριστικά αναφέρουν ως « κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ». Μάλιστα, παρά το γεγονός πως δεν είναι οργανωμένη ομάδα κάποιοι εξ αυτών είδαν με μεγάλο ενδιαφέρον τα αποτελέσματα της ορκωμοσίας στη Βουλή.

Πάντως, όπως επισημαίνουν, η διάκριση αυτή ενδεχομένως να μην αντανακλά τις πραγματικές διαστάσεις του ζητήματος, καθώς ο τρόπος που επιλέγει ο καθένας να ορκιστεί δεν αντανακλά και τις πραγματικές θρησκευτικές του πεποιθήσεις. «Η στάση ζωής δεν προσδιορίζεται ούτε περιορίζεται από τον τύπο του όρκου, αλλά από το βίωμα και τους τρόπους έκφρασής του», δηλώνει στην “F” ο αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Μάρκος Μπόλαρης, επιχειρώντας να αναδείξει αυτή ακριβώς την διάκριση.

Η άλλη όψη

Στον αντίποδα υπάρχει ακόμα μια ισχυρή μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ ομάδα που επιμένει να διατηρεί τις αρχές της διάκρισης μεταξύ της πολιτικής και θρησκευτικής λειτουργίας του κράτους.

Ο ίδιος άλλωστε ο πρωθυπουργός με τη στάση του , τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδο, έχει δείξει την κατεύθυνση προς την οποία κλείνει: δεν έχει δώσει ποτέ θρησκευτικό όρκο ούτε στη βουλή ούτε στο προεδρικό μέγαρο, δεν έχει παντρευτεί και έχει ονοματίσει τα παιδιά. Γύρω από το πρόσωπο του στοιχίζεται ομάδα βουλευτών που είτε ασπάζονται τις ίδιες αρχές είτε ακολουθούν πιστά το παράδειγμα του προέδρου.

Ανεξάρτητα πάντως από τις πεποιθήσεις των βουλευτών αυτών, το βασικό τους επιχείρημα είναι πως στα ερωτήματα που αφορούν την Πολιτεία, οι απαντήσεις θα πρέπει να είναι πολιτικές. Σε αυτή τη γραμμή είναι και η θέση του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη, ο οποίος εμφανίζεται θιασώτης του πολιτικού όρκου, καθώς θεωρεί πως η Βουλή είναι τόπος πολιτικής και όχι θρησκευτικής δραστηριότητας.

Σε κάθε περίπτωση, οι πραγματικές ισορροπίες στο εσωτερικό του «νέου» ΣΥΡΙΖΑ, θα φανούν κατά την συζήτηση που θα ανοίξει στο μέλλον με αφορμή την συνταγματική αναθεώρηση. Εκεί θα αναζητηθούν ευρύτερες πλειοψηφίες για ζητήματα όπως οι σχέσεις μεταξύ του Κράτους και της Εκκλησίας.

Δημοσιεύθηκε στις 11/10/15 στην εφημερίδα «Freddo».

Τηλεοπτικά ξεκατινιάσματα με φόντο το δημοψήφισμα

Από την Κέλλυ Φαναριώτη

Σε ένα απίστευτο κρεσέντο συγκρούσεων, εντάσεων και αντιπαραθέσεων που άγγιξε τα όρια του ξεκατινιάσματος, επιδόθηκαν το τελευταίο διάστημα πολιτικοί και δημοσιογράφοι στα πλατό των μεγάλων τηλεοπτικών δικτύων.

Με φόντο το κρίσιμο δημοψήφισμα, οι δημοσιογράφοι των καναλιών βρέθηκαν ουκ ολίγες φορές αντιμέτωποι με δύσκολα περιστατικά που άλλοτε προκαλούσαν γέλιο στους τηλεθεατές και άλλοτε αμηχανία. Κατά την εβδομάδα των «Παθών», όπως χαρακτηρίστηκε από πολλούς, ξεχάστηκαν οι καλοί τρόποι και οι ευγενικές φιλοφρονήσεις, παρουσιάζοντας ένα θέαμα που λίγο καιρό πριν δεν θα μπορούσε κανείς να φανταστεί.

Σαράφογλου VS Γρηγοριάδης

Τρεις ημέρες πριν το δημοψήφισμα, ο ηθοποιός Κλέων Γρηγοριάδης, ο οποίος μάλιστα ήταν ανάμεσα στους 200 καλλιτέχνες που τάσσονταν υπέρ του «ΟΧΙ», παρενέβη τηλεφωνικά στην εκπομπή της Μαρίας Σαράφογλου στο Mega προκαλώντας «σεισμό» στον τηλεοπτικό αέρα

Ο ηθοποιός αρχικά ανάφερε πως η συμπεριφορά των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών είναι αήθης κα εν συνεχεία ρώτησε τη δημοσιογράφο με ειρωνικό τόνο αν το κανάλι όπου εργάζεται δίνει ισότιμο βήμα σε όλους.

«Εμείς φιλοξενούμε όλες τις απόψεις», απάντησε εκείνη φανερά ενοχλημένη.

Όσο περνούσαν τα λεπτά, τα αίματα «άναβαν» όλο και περισσότερο, ο ένας μιλούσε πάνω στον άλλο καθιστώντας έτσι δύσκολο για τον τηλεθεατή να ακούσει τον διαπληκτισμό.

«Δεν φταίω εγώ εάν όλες οι κοινωνικές ομάδες τάσσονται υπέρ του ΝΑΙ», είπε η κ. Σαράφογλου για να λάβει την οργισμένη απάντηση του κ. Γρηγοριάδη: «Όλες οι κοινωνικές ομάδες που εσείς προβάλλετε τάσσονται υπέρ του ΝΑΙ. Να ψηφίσουμε ΟΧΙ για να φύγει η χούντα της ιδιωτικής τηλεόρασης από την Ελλάδα. Να τα μαζέψει και να πάει από εκεί που ήρθε».

Η κουβέντα συνεχίστηκε σε έντονο ύφος για περίπου ένα λεπτό ώσπου η δημοσιογράφος νιώθοντας, όπως είπε, προσβεβλημένη έκλεισε τη γραμμή στον ηθοποιό.

Έλλη Στάη VS Γιώργος Κατρούγκαλος

Λίγη ώρα μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, μια ακόμη αντιπαράθεση έλαβε χώρα στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha ανάμεσα σε Γιώργο Κατρούγκαλο και Έλλη Στάη.

Αν και η συζήτηση ξεκίνησε σε ευχάριστο κλίμα με τον αναπληρωτή υπουργό να δηλώνει πως «συμπαθεί» τη δημοσιογράφο, στη συνέχεια πήρε μια απρόσμενη τροπή.


Αφορμή στάθηκε μια ερώτηση που προσπάθησε να υποβάλει η δημοσιογράφος στον κ. Κατρούγκαλο. «Κύριε Κατρούγκαλε, αυτή η συμφωνία θα έρθει σε 48 περίπου ώρες…» είπε η κ. Στάη και πριν προλάβει να ολοκληρώσει, ο αναπληρωτής υπουργός τη διέκοψε χαρακτηρίζοντας μάλιστα την ερώτηση «φθηνή.

Η κ. Στάη φανερά ενοχλημένη από τον εν λόγω χαρακτηρισμό , του απάντησε πως δε του επιτρέπει να χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη λέξη για την ερώτησή της.


«Ούτε εγώ σας επιτρέπω να μου λέτε τι μου επιτρέπετε, αυτή τη στιγμή θέλω ερώτηση από εσάς, δεν κάνω σύγκρουση εγώ. Θέλω μια τίμια ερώτηση από έναν τίμιο δημοσιογράφο», απάντησε κοφτά εκείνος.


Ακολούθησε ένας έντονος διάλογος με τον κατά τα άλλα χαμηλών τόνων αναπληρωτή υπουργό να κάνει λόγο για προπαγάνδα και προβοκάτσια.

Στάη: «Το ότι μπορεί να μην συμφωνείτε με την άποψή μου δεν σημαίνει ότι εγώ δεν είμαι σοβαρή. Αφήστε μας λοιπόν να έχουμε φωνή».

Κατρούγκαλος: «Α! Σας φιμώσαμε! Εμείς φιμώσαμε την προπαγάνδα»!

Όταν μάλιστα ο αναπληρωτής υπουργός επανέλαβε τη λέξη «φθηνή», η «έκρηξη» της κ. Στάη δεν άργησε να έρθει.

«Πως είπατε; Καλά δεν ντρέπεστε να μου μιλάτε έτσι; Είναι δυνατόν να μην μας αφήνετε να κάνουμε ερώτημα, κρίνοντας το; Χρησιμοποιώντας τη λέξη φθηνή;», τον ρώτησε ανεβάζοντας τον τόνο της φωνής της.

«Δεν μπορώ να κρίνω τις ερωτήσεις σας; Δεν μπορώ να κρίνω το όργιο της προπαγάνδας, δεν μπορώ να κρίνω το προβοκάρισμα; Όταν μιλάτε για 48 ώρες και διαστρεβλώνετε αυτό που είπε ο πρωθυπουργός αυτό κάνετε. Δεν είπε αυτό ο Πρωθυπουργός, είπε σε 48 ώρες
θα κινηθούμε για να έχουμε συμφωνία», αντέτεινε ο κ. Κατρούγκαλος.

Όταν η δημοσιογράφος έδωσε το λόγο στον βουλευτή του ΚΚΕ Χρήστο Κατσώτη λέγοντας πως από εκείνον δέχεται οποιαδήποτε ερώτηση καθώς το ΚΚΕ το σέβεται απόλυτα, ο κ. Κατρούγκαλος επανέλαβε τον αρχικό χαρακτηρισμό για το ερώτημα της Έλλης Στάη.


Η αντιπαράθεση συνεχίστηκε για λίγο ακόμη ώσπου ο συμπαρουσιαστής της Αντώνης Σρόιτερ επενέβη για να δώσει ένα τέλος στη συζήτηση, όπως και έγινε.

Γρηγόρης Ψαριανός VS Γιάννης Μακρυγιάννης

Θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί ως ο τηλεοπτικός καυγάς της χρονιάς. Το στούντιο του Alpha μετατράπηκε μέσα σε λίγα λεπτά σε κανονικό «ρινγκ» με τους σκληρούς χαρακτηρισμούς και τα κοσμητικά επίθετα μεταξύ Γρηγόρη Ψαριανού και Γιάννη Μακρυγιάννη να διαδέχονται το ένα το άλλο.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο κ. Ψαριανός αποκάλεσε τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ , «Κασιδιάρη».


«Είναι ντροπή σου να μαζεύεις πελατεία και ψηφαλάκια! Είσαι ξεφτίλας!»,του απάντησε ο κ. Μακρυγιάννης.

Στη συνέχεια ακολούθησε ένας απίστευτος διάλογος, κύριο γνώρισμα του οποίου ήταν η ανταλλαγή άνευ
τηλεοπτικού προηγουμένου χαρακτηρισμών.

Ψαριανός: Ο Κασιδιάρης και ο Κουφοντίνας μαζί είσαστε!


Μακρυγιάννης: Άκουσε να δεις κάτι, όταν θα έρχεσαι στο στούντιο, δε θα είσαι πιωμένος!


 Ψαριανός: Στην υγειά σου Κασιδιάρη!

Μακρυγιάννης : Πόσα πήρες να ψηφίσεις ρε; Πουλημένε!


 Ψαριανός: 500 ρούβλια!


Μακρυγιάννης: Πονάει απόψε που σας έσκισε ο Τσίπρας; 

Κατά τη διάρκεια αυτής της στιχομυθίας, τόσο η Έλλη Στάη όσο και ο Αντώνης Σρόιτερ προσπαθούσαν να κατευνάσουν τα πνεύματα ώστε να συνεχιστεί ομαλά η εκπομπή τους.


Ωστόσο, η «έκρηξη» του Ρήγα Αξελού που καθόταν δίπλα από τον Γρηγόρη Ψαριανό ώθησε την κατάσταση στα άκρα.»Κόψε τη χυδαιότητα μαλ…! Σε έβρισα και δεν το παίρνω και πίσω!», είπε ο Ρήγας Αξελός.

«Σταλινοφασίστες!», απάντησε εκτός εαυτού ο Γρηγόρης Ψαριανός. 


Ο τελευταίος αυτός διάλογος ήταν και η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και ανάγκασε την κ. Στάη να ζητήσει από τον κ. Ψαριανό να φύγει από το στούντιο.

Για καλή του τύχη όμως, οι δηλώσεις του υπουργού Εσωτερικών, Νίκου Βούτση, ήταν αυτές που έδωσαν τέλος στο ντροπιαστικό αυτό επεισόδιο.  

 

Κουρουμπλής VS Τρέμη

Ο κ. Πρετεντέρης πήρε την «πάσα» του Κουρουμπλή και πέρασε στην αντεπίθεση αφήνοντας αιχμές πως διόρισε τον ανιψιό του με φωτογραφική διάταξη στο Ε.Σ.Υ.


«Είστε άθλιος, άθλιος. Είστε πολύ άθλιος, διότι ξέρετε πολύ καλά ότι δεν ισχύει αυτό. Είστε άθλιος. Αλλά τέτοιοι είστε: Στην παραπληροφόρηση καθηγητάδες. Πληρωμένη προπαγάνδα. Αυτό είστε. Πάμε παρακάτω», απάντησε ο κ. Κουρουμπλής.

 

ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΓΓΕΛΟΙ ΤΩΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Από την Κέλλυ Φαναριώτη 

Την αγάπη, τη στοργή και την αγκαλιά της φυσικής μητέρας  προσπαθούν να προσφέρουν οι εθελοντές της Εθελοντικής  Διακονίας Ασθενών σε εγκαταλελειμμένα παιδιά που νοσηλεύονται στα Νοσοκομεία Παίδων «Η Αγία Σοφία» και  «Παναγιώτη & Αγλαΐας Κυριακού».  Πρόκειται για παιδιά τα οποία οι γονείς εγκατέλειψαν για διαφορετικούς λόγους το καθένα ενώ κάποια από αυτά αντιμετωπίζουν και σοβαρά προβλήματα υγείας.

Οι εθελοντές της Εθελοντικής Διακονίας Ασθενών με επικεφαλής τον Πατέρα Βασίλειο Κοντογιάννη προσφέρουν τις υπηρεσίες τους έπειτα από την παρακολούθηση ειδικών σεμιναρίων, τα οποία περιλαμβάνουν θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση. « Ο σύλλογός μας είναι μια εκκλησιαστική δομή που δίνει τη δυνατότητα σε όσους έχουν ελεύθερο χρόνο να τον εκμεταλλευτούν προσφέροντας αγάπη και βοήθεια σε μοναχικά παιδιά και ηλικιωμένους», δηλώνει στα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ» ο Πατέρας Βασίλειος.

Η όλη προσπάθεια ξεκίνησε το 2003 με εμπνευστή τον ίδιο και σήμερα αριθμεί περισσότερους από 400 εθελοντές που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους αφιλοκερδώς. «Υπάρχει μια πολυπληθής ομάδα εθελοντών που επιτελεί ένα μεγάλο κοινωνικό έργο με τους πιο παλιούς να εκπαιδεύουν και να βοηθούν τους νεότερους», εξηγεί. Μάλιστα, κάθε εθελοντής ενημερώνεται από πριν για το περιστατικό το οποίο θα αντιμετωπίσει και για τα σημεία εκείνα τα οποία πρέπει να προσέξει, ειδικότερα σε παιδιά με προβλήματα υγείας.

Μαρτυρίες

Η κυρία Ελένη, συνταξιούχος του δημοσίου, φροντίζει τους ασθενείς  τα τελευταία επτά χρόνια. Όπως αναφέρει, η δραστηριότητά της αυτή ξεκίνησε τυχαία αλλά στη συνέχεια εξελίχθηκε σε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της.

«Έμαθα από γνωστούς για τα σεμινάρια που γινόταν αναφορικά με τη φροντίδα των ασθενών, τα παρακολούθησα και αποφάσισα να συμμετάσχω κι εγώ σ’αυτή την πρωτοβουλία του Πατέρα Βασίλειου. Μπορώ να πω πως είναι από τις πιο σωστές αποφάσεις που πήρα στη ζωή μου καθώς οι εμπειρίες που μου χαρίζουν τα παιδιά αυτά, είναι ανεκτίμητες. Παίρνω απεριόριστη αγάπη και ικανοποίηση κάθε φορά που επισκέπτομαι το νοσοκομείο. Ούτε μια φορά αυτά τα επτά χρόνια δεν αισθάνθηκα κούραση ή οτιδήποτε άλλο αρνητικό», αναφέρει. Κατά τη διάρκεια της τρίωρης παραμονής της στο νοσοκομείο – τόσο διαρκούν οι επισκέψεις του κάθε εθελοντή στους ασθενείς- η κα. Ελένη παίζει με τα παιδιά, τα ταΐζει και κουβεντιάζει με τους μεγαλύτερους σε ηλικία ασθενείς.

Σύμφωνα με την ίδια, τα παιδιά υποδέχονται τους εθελοντές με χαμόγελο και όρεξη για παιχνίδι ενώ όταν έρχεται η ώρα της αποχώρησης κλαίνε και προσπαθούν, όπως μπορούν, να τους κρατήσουν εκεί. « Όλα τα παιδάκια μας περιμένουν με ανυπομονησία, ειδικότερα τα μεγαλύτερα σε ηλικία που εκφράζονται πιο εύκολα. Κάθε φορά όμως που φεύγουμε ερχόμαστε αντιμέτωποι με τη δυσαρέσκειά τους. Οι νοσηλευτές δεν μπορούν να βρίσκονται όλες τις ώρες στο πλευρό τους με αποτέλεσμα να μένουν μόνα τους για πολλές ώρες», εξηγεί.

Η στιγμή που την συγκίνησε ιδιαίτερα κατά την επτάχρονη δραστηριότητά της στην Εθελοντική Διακονία Ασθενών, ήταν όταν μια κοπέλα με κινητικά προβλήματα της έκανε παράπονα επειδή πέρασαν αρκετές μέρες από τότε που την επισκέφθηκε τελευταία φορά. «Φανταστείτε πως νιώθει ένα κορίτσι που δεν μπορεί να σηκωθεί από το κρεβάτι, χωρίς κανέναν δικό του άνθρωπο στον κόσμο, που περιμένει τους εθελοντές προκειμένου να ξεφύγει το μυαλό του έστω και για τρεις ώρες.  Θεωρώ πως όλοι οι εθελοντές είμαστε απαραίτητοι στους ανθρώπους αυτούς», υπογραμμίζει.

Την ίδια ώρα, πολλοί είναι και οι νέοι άνθρωποι που παρόλο που ο ελεύθερός τους χρόνος είναι λιγοστός, νιώθουν την ανάγκη να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε μοναχικούς συνανθρώπους τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εικοσάχρονη Γεωργία, φοιτήτρια της Νομικής Σχολής, η οποία τους τελευταίους μήνες χαρίζει χαμόγελο και ικανοποίηση σε εγκαταλελειμμένα παιδιά.

«Ήθελα να ασχοληθώ με τον εθελοντισμό από τα χρόνια που ήμουν στο λύκειο αλλά δεν έβρισκα κάτι να μου ταιριάζει. Στην Εθελοντική Διακονία Ασθενών νιώθω πως πραγματικά προσφέρω και είμαι χρήσιμη στα παιδιά αυτά», εξηγεί τονίζοντας τη θλίψη που ένιωσε όταν έμαθε πως υπάρχουν παιδιά που νοσηλεύονται στο νοσοκομείο χωρίς κανέναν να ενδιαφέρεται γι’αυτά. «Σοκαρίστηκα όταν μου είπαν πως αρκετά παιδιά, για διάφορους, λόγους, είναι μόνα τους σ’ένα δωμάτιο νοσοκομείου, εγκαταλελειμμένα από τους γονείς τους. Αυτό ήταν που ουσιαστικά με ώθησε να ασχοληθώ με τη φροντίδα τους».

Η στιγμή που δεν μπορεί με τίποτα να ξεχάσει η 20χρονη Γεωργία είναι όταν ένα μικρό παιδάκι την πήρε αγκαλιά και της ζήτησε να μη φύγει από κοντά του. «Ήταν μια πολύ δύσκολη και συγκινητική στιγμή που δεν πρόκειται  θα ξεχάσω ποτέ», προσθέτει.

Κάλεσμα για αλληλεγγύη

Η συνεχώς αυξανόμενη ανεργία και τα προβλήματα που αυτή επιφέρει, δεν στάθηκαν εμπόδιο στην ανάγκη για προσφορά και βοήθεια. Σύμφωνα με τον Πατέρα Βασίλειο, οι εθελοντές, πολλοί από τους οποίους είναι άνεργοι, αυξάνονται διαρκώς. «Κάθε οικογένεια αυτή την περίοδο αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα. Ωστόσο, διαπιστώνω πως η ανάγκη για προσφορά όχι μόνο δεν χάθηκε, αλλά αυξήθηκε σημαντικά και αυτό είναι ιδιαίτερα ελπιδοφόρο. Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορώ να πω πως οι μέχρι τώρα εθελοντές επαρκούν. Τα παιδιά χωρίς κανένα δικό τους άνθρωπο είναι δυστυχώς πολλά και στόχος μας είναι να μη μένουν ούτε μια ώρα μόνα τους», υπογραμμίζει.

Αξίζει να σημειωθεί πως η Εθελοντική Διακονία Ασθενών δραστηριοποιείται χωρίς καμιά χρηματική βοήθεια από την Εκκλησία ή το κράτος και τα όποια έξοδα για τους ασθενείς καλύπτονται εξ’ ολοκλήρου από τους εθελοντές.

ΕΝΑ «ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ» ΓΙΑ ΑΣΤΕΓΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ

Από την Κέλλυ Φαναριώτη

Τη δυνατότητα να απολαύσουν ένα ζεστό μπάνιο, παρέα και κυρίως την ασφάλεια της στέγης, δίνει σε εκείνους που ζουν στο δρόμο το πρώτο μεικτό υπνωτήριο για άστεγους.

Ο συγκεκριμένος χώρος φιλοξενεί 50 άτομα ημερησίως, βρίσκεται στην Ακαδημία Πλάτωνος και παρέχει τη δυνατότητα σε εκείνους που έχασαν τη στέγη τους, να πλυθούν, να καθαρίσουν τα ρούχα τους και να κοιμηθούν εκεί το βράδυ.  Η υποδοχή ξεκινά από τις επτά το απόγευμα και αφού γίνει εξονυχιστικός έλεγχος στην είσοδο για τυχόν μεταλλικά αντικείμενα, κάνουν υποχρεωτικά μπάνιο και στη συνέχεια κάθονται όλοι μαζί στο σαλόνι και κουβεντιάζουν πίνοντας καφέ ή τσάι. Πρόκειται για μια πρωτοβουλία των Γιατρών του Κόσμου  σε συνεργασία με το δήμο Αθηναίων και άλλες μη κυβερνητικές οργανώσεις , όπως η Κλίμακα και η Equal.

Image

Τα κρεβάτια όπου κοιμούνται οι άστεγοι

Image

Οι ντουζιέρες όπου κάνουν μπάνιο κάθε βράδυ υποχρεωτικά

Η επιλογή των ανθρώπων που θα φιλοξενηθούν στο συγκεκριμένο χώρο γίνεται με αυστηρά κριτήρια όπως είναι οι ιατρικές εξετάσεις, η ψυχιατρική γνωμάτευση καθώς και η αποχή από αλκοόλ και εξαρτησιογόνες ουσίες. Όπως εξηγεί στα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ» ο αρμόδιος για το πρόγραμμα και πρώην πρόεδρος των Γιατρών του Κόσμου κ. Κανάκης, η παραμονή του κάθε ατόμου στο Υπνωτήριο διαρκεί πέντε ημέρες, διότι υπάρχει μεγάλη ζήτηση και τα κρεβάτια προς το παρόν μπορούν να φιλοξενήσουν συγκεκριμένο αριθμό αστέγων. Μόλις περάσει το διάστημα αυτό, οι προηγούμενοι μπορούν να επιστρέψουν για ακόμη πέντε ημέρες κ.ο.κ.

«Αποκλείουμε ανθρώπους οι οποίοι είναι εν ενεργεία χρήστες ή αλκοολικοί και γενικότερα όσους εμφανίζουν μια προβληματική συμπεριφορά και δεν μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά με τους υπόλοιπους. Προσφέρουμε ουσιαστικά ένα καταφύγιο, το οποίο μου αρέσει να αποκαλώ λαϊκό υπνωτήριο, για ανθρώπους οι οποίοι είναι το δρόμο», δηλώνει.

Image

Προφίλ αστέγων

Όπως επισημαίνει ο κ. Κανάκης, η εικόνα που είχαμε μέχρι πρότινος για τους άστεγους έχει αλλάξει άρδην. «Οι νεοάστεγοι είναι άνθρωποι που ζούσαν αξιοπρεπώς και εξαιτίας της οικονομικής κρίσης κατέληξαν να ζουν στο δρόμο. Δεν πρόκειται δηλαδή μόνο για χρήστες ναρκωτικών ή άτομα με ψυχιατρικές ασθένειες», υπογραμμίζει. Η συντριπτική πλειοψηφία όσων προσεγγίζουν το υπνωτήριο είναι άντρες που κατάγονται από την Ελλάδα και ο μέσος όρος ηλικίας κυμαίνεται στα 45 χρόνια. Μάλιστα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που προτιμούν να κρύψουν από τα παιδιά τους την κατάστασή στην οποία έχουν περιέλθει.

Ενδεικτική είναι η περίπτωση του 62χρονου Αντώνη ο οποίος διατηρούσε  περίπτερο στον Πειραιά αλλά  από το 2009 έχασε το σπίτι του και ζούσε για τρία χρόνια στο αυτοκίνητό του. «Το χρονικό διάστημα που έμενα στο αυτοκίνητο, δεν έκανα μπάνιο ούτε μία φορά, τα μαλλιά μου και τα γένια μου είχαν μακρύνει πολύ και επιβίωνα χάρη στην ανεκτικότητα των γειτόνων, οι οποίοι μου έφερναν κάθε μέρα ένα πιάτο φαγητό», αναφέρει. Όταν πριν από ένα περίπου χρόνο αποφάσισε να πάει  στα Τρίκαλα και να εργαστεί  ως βοσκός , δεν φανταζόταν την κατάληξη που θα είχε. «Δούλευα για 50 ευρώ το μήνα, ώσπου απηύδησα και γύρισα πίσω. Έμαθα για το υπνωτήριο, έκανα αίτηση και με δέχτηκαν», λέει και προσθέτει με δάκρυα στα μάτια : «ξέρω πως οι μέρες θα περάσουν και θα πρέπει να φύγω για να έρθουν άλλοι στη θέση μου. Φοβάμαι στην ηλικία μου να βγω στο κρύο και να κοιμάμαι στα παγκάκια. Η κόρη μου ζει μόνιμα στη Γερμανία και δεν θέλω να μάθει τα χάλια μου».

«Μου ζητούσαν αντάλλαγμα»

Οι γυναίκες που φιλοξενούνται στο υπνωτήριο είναι ελάχιστες, κάτι που ο κ. Κανάκης θεωρεί πως θα αλλάξει στο προσεχές διάστημα λόγω της ραγδαίας αύξησης των αστέγων.  Η πιο ομιλητική είναι η 53χρονη Μαρία, γνωστή και ως «Μαρία η άστεγη» στην πλατεία Κυψέλης. Για μεγάλο χρονικό διάστημα δούλευε σε ξενοδοχειακό συγκρότημα της Κρήτης και παρά το γεγονός ότι μιλά τρεις γλώσσες, εδώ και περίπου τρία χρόνια ζει δίπλα από ένα περίπτερο στο κέντρο της Αθήνας. «Με προσέγγισαν πολλοί για να μου προσφέρουν βοήθεια, αλλά ζητούσαν αντάλλαγμα. Είναι δύσκολο να είσαι άστεγη γυναικά, είσαι ευάλωτη σε κάθε είδους προτάσεις», δηλώνει.

Για την ίδια το υπνωτήριο αστέγων αποτελεί ένα ζεστό καταφύγιο όχι μόνο γιατί της προσφέρει ένα ζεστό μπάνιο και καθαρά ρούχα, αλλά κυρίως επειδή νιώθει πως υπάρχουν άνθρωποι που τη νοιάζονται. Ωστόσο, εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία για εκείνη, είναι η ανεύρεση μιας εργασίας προκειμένου να νιώσει και πάλι παραγωγική. «Θέλω να δουλέψω, έστω και εθελοντικά αλλά δεν μου δίνονται ευκαιρίες. Έχω χτυπήσει πολλές πόρτες αλλά η απάντηση είναι πάντα αρνητική, κυρίως εξαιτίας της ηλικίας μου». Έχοντας ζήσει κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες για μια γυναίκα, η Μαρία δίνει το δικό της μήνυμα μέσα από τα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ»: «Δεν το βάζω κάτω, ελπίζω και  πεισμώνω ακόμη περισσότερο επειδή δεν υπάρχει πιο χαμηλά για να φτάσω».

Παράλληλα, οι Γιατροί του Κόσμου εδώ και περίπου ενάμισι χρόνο, «χτενίζουν» τις γειτονιές της Αθήνας και προσφέρουν βοήθεια σε άστεγους. Πιο συγκεκριμένα, βανάκι της οργάνωσης, επανδρωμένο με γιατρό, ψυχολόγο και κοινωνικό λειτουργό, επισκέπτεται, σιτίζει και εξετάζει τους συνανθρώπους μας που δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις βασικές ανθρώπινες ανάγκες.  Όπως εξηγεί ο κ. Κανάκης, παραφράζοντας τη γνωστή παροιμία, όταν ο ασθενής δεν μπορεί να φτάσει στο γιατρό, τότε ο γιατρός φτάνει στον ασθενή.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ»

 

ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ

Από την Κέλλυ Φαναριώτη

Λένε ότι το αίσθημα αλληλεγγύης ενισχύεται σε περίοδο οικονομικής κρίσης. Ότι οι άνθρωποι αποκηρύττουν τα καταναλωτικά τους πρότυπα και παύουν να ασχολούνται αποκλειστικά με την εικόνα του εαυτού τους. Στην περίπτωση της κας Βέρας Μεσσήνη, ψυχολόγου και επικεφαλής της Μ.Κ.Ο. «Ανθρώπινοι Άνθρωποι», η θεωρία βρήκε την εφαρμογή της. Κι αυτό γιατί με δική της πρωτοβουλία, θα στεγαστούν στα Εξάρχεια 17 οικογένειες που μέχρι πρότινος ζούσαν στο δρόμο.

Μάλιστα, η δημοσιότητα που έλαβε το εγχείρημά της, συγκίνησε πολλούς ιδιώτες με αποτέλεσμα να προσφέρουν νέες κατοικίες σε άστεγους συμπολίτες μας.

Όπως εξηγεί στα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ», ήδη μια κυρία παραχώρησε ακόμη μία πολυκατοικία ενώ δεκαπέντε περίπου ιδιώτες προσφέρουν για κάποια χρόνια τα διαμερίσματά τους προκειμένου να φιλοξενηθούν ακόμη περισσότεροι.

«Την προηγούμενη εβδομάδα έλαβα ένα mail από έναν έλληνα που ζει μόνιμα στο εξωτερικό τα τελευταία χρόνια και ο οποίος ήθελε να μου ανακοινώσει πως επιθυμεί να παραχωρήσει τη μονοκατοικία του στους άστεγους. Είναι πάρα πολύ συγκινητικό και ελπιδοφόρο όλο αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες μέρες», αναφέρει φανερά συγκινημένη.

Χρονικό 

Όλα ξεκίνησαν όταν η κα. Μεσσήνη, πριν κάποιους μήνες ήρθε αντιμέτωπη με ένα δυσάρεστο περιστατικό στο γραφείο της. «Δύο πελάτισσές μου, οι οποίες δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους, με επισκέφθηκαν την ίδια ήμερα με το χαρτί της έξωσης. Πρόκειται για μια τραγική σύμπτωση, η οποία όμως με έβαλε σε σκέψεις και με κινητοποίησε», εξηγεί.

Η κυρία Βέρα Μεσσήνη

Το κτήριο της οδού Μπουμπουλίνας 36 στα Εξάρχεια φαινόταν μια εξαιρετική περίπτωση. Άνηκε σε ένα ίδρυμα στο οποίο η ίδια εργαζόταν για οκτώ χρόνια και τα έσοδα από τα ενοίκια δίνονταν σε ορφανά παιδιά.

Ωστόσο, πριν λίγο καιρό, η 60χρονη ψυχολόγος γνωρίζοντας πως όλοι οι ένοικοι είχαν φύγει και το κτήριο παρέμενε ανεκμετάλλευτο, απευθύνθηκε στο ίδρυμα όπου ανήκε και τους έπεισε να το παραχωρήσουν έναντι μειωμένου αντιτίμου στον Δήμο Αθηναίων. Αυτός με τη σειρά του ανέλαβε τα έξοδα σίτισης των ανθρώπων που θα στεγαστούν εκεί αλλά και την αποπληρωμή των λογαριασμών (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, κοινόχρηστα).

Από την πλευρά της η ΜΚΟ «Ανθρώπινοι Άνθρωποι» ανέλαβε την ανακαίνιση και επισκευή των διαμερισμάτων ενώ πολλοί άνθρωποι προθυμοποιήθηκαν να συνεισφέρουν εθελοντικά, είτε ως μάστορες και διακοσμητές είτε δίνοντας περισσευούμενα έπιπλα, οικιακά είδη και παιχνίδια.

«Σε λίγες ημέρες θα έχει ολοκληρωθεί η τοποθέτηση των επίπλων στα διαμερίσματα και οι μικροεπισκευές που κάποια από αυτά χρειάζονται. Η επιλογή των οικογενειών που θα στεγαστούν θα γίνει από το δήμο Αθηναίων και προτεραιότητα θα δοθεί στις πιο ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες. Σημαντικό είναι και το γεγονός πως ο δήμος θα πληρώνει μέσω ΕΣΠΑ ένα συμβολικό ενοίκιο που θα πηγαίνει στα ορφανά παιδιά, όπως συνέβαινε και παλιά. Έτσι λοιπόν, θα ωφεληθούν και τα παιδιά αυτά και πολλές άστεγες οικογένειες », εξηγεί.

Άστεγοι εθελοντές

Εκτός από τους ιδιοκτήτες ακινήτων, αρκετοί είναι και οι άνθρωποι όλων των ηλικιών, ανάμεσά τους και άστεγοι, που προσεγγίζουν καθημερινά την κα. Μεσσήνη προκειμένου να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους εθελοντικά.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του 50χρονου Κώστα, ο οποίος τα τελευταία δύο χρόνια ζει σ’ένα αυτοσχέδιο κατάλυμα στη θάλασσα και βοηθά καθημερινά την κα. Μεσσήνη στη μεταφορά των επίπλων και τη διακόσμηση των διαμερισμάτων. Όταν το 2011 η επιχείρησή του έπεσε έξω, προτίμησε να μείνει στο δρόμο και με τα λίγα χρήματα που είχε στην άκρη να ξεχρεώσει το ΤΕΒΕ και την εφορία. Πλέον, δραστηριοποιείται έντονα σε οργανώσεις που βοηθούν ευπαθείς κοινωνικές ομάδες.

«Έμαθα για την πρωτοβουλία της κας. Βέρας και ήρθα αμέσως να βοηθήσω. Είμαι άνεργος και άστεγος και προσπαθώ να γεμίζω το χρόνο μου προσφέροντας τη βοήθειά μου σε αλληλέγγυες δομές. Η πρωτοβουλία της κας. Μεσσήνη είναι αξιέπαινη και ευελπιστώ να ακολουθήσουν το παράδειγμά της κι άλλοι. Μακάρι να υπήρχαν πολλοί άνθρωποι σαν εκείνη», τονίζει.

Ένα από τα διαμερίσματα που έχει επισκευαστεί και διακοσμηθεί από τους εθελοντές 

Στην επαρχία

Την ίδια ώρα, οι άστεγοι πολλαπλασιάζονται σε όλη τη χώρα και πολλοί είναι οι ιδιώτες από την επαρχία που επικοινωνούν με την κα. Μεσσήνη προκειμένου να καθοδηγήσει τη δράση τους.

«Καθημερινά λαμβάνω τηλεφωνήματα από ανθρώπους της επαρχίας που έχουν συσπειρωθεί και θέλουν να προχωρήσουν σε αντίστοιχες δράσεις. Άστεγοι δεν υπάρχουν μόνο στην πρωτεύουσα αλλά σε όλη την Ελλάδα και για το λόγο αυτό πρέπει να δράσουμε αποτελεσματικά», εξηγεί εκφράζοντας παράλληλα την ελπίδα της πως η ανάκαμψη για τη χώρα μας μπορεί να επέλθει μέσα από τη μαζική κινητοποίηση. «Εμείς είμαστε το κράτος, οι πολίτες του. Αν ενώσουμε όλοι τα μικρά μας χέρια θα κάνουμε τη διαφορά. Από εμάς εξαρτάται αν θα σταματήσει όλη αυτή την κατρακύλα κι αν με τη προσφορά μας θα καταφέρουμε να μοιράσουμε ελπίδα και χαρά σε όσους μας χρειάζονται».

Μόλις ολοκληρωθούν οι προετοιμασίες των διαμερισμάτων στα Εξάρχεια, η κα. Μεσσήνη μαζί με τους εκατοντάδες εθελοντές θα συνεχίσουν τη δράση τους και στα υπόλοιπα κτήρια που παραχώρησαν οι ιδιώτες, ενώ η ίδια θα αναλάβει και την ψυχολογική στήριξη όλων εκείνων που μέχρι πρότινος ζούσαν στο δρόμο. « Όταν ένας άνθρωπος βρεθεί στο δρόμο από τη μια μέρα στην άλλη είναι πολύ ευάλωτος. Δεν αρκεί λοιπόν μόνο η στέγη. Χρειάζονται καθημερινή φροντίδα, στήριξη αλλά και εργασία ώστε να επανακτήσουν την αξιοπρέπειά τους και να νιώσουν πάλι παραγωγικοί»,καταλήγει.

Tετράποδοι «γιατροί»

Από την Κέλλυ Φαναριώτη 

Η συντροφιά ενός σκύλου, σύμφωνα με μελέτες, είναι ευεργετική τόσο για την ψυχική όσο και για τη σωματική μας υγεία. Ο «καλύτερος φίλος του ανθρώπου» μπορεί να προσφέρει βοήθεια ακόμα και στην αντιμετώπιση σοβαρών ασθενειών όπως νεοπλασίες, εγκεφαλικό και μαθησιακές δυσκολίες. Δεν είναι τυχαίο μάλιστα που τα προγράμματα θεραπείας με τη βοήθεια ζώων – γνωστά και ως pet therapy- εφαρμόζονται εδώ και χρόνια σε σχολεία, νοσοκομεία ακόμη και σε σωφρονιστικά ιδρύματα του εξωτερικού, έχοντας εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Πρόσφατα, ένα ενδιαφέρον περιστατικό ήρθε στο φως της δημοσιότητας, όταν ένα τρίχρονο αγόρι με μεγάλη δυσκολία στο λόγο, μίλησε χάρη σ’ένα ημίαιμο σκύλο, τον Σπίθα. Πρόκειται για ένα ειδικά εκπαιδευμένο τετράποδο που βοηθά στη συναισθηματική στήριξη ατόμων με ειδικές ανάγκες και συμμετέχει στο πρωτοποριακό πρόγραμμα θεραπείας με σκυλιά, που πραγματοποιείται από το Σωματείο Φίλων Α.Μ.Ε.Α. «Δράση για το Κάτι Άλλο», στη Θεσσαλονίκη.

« Ξεκινήσαμε δειλά το συγκεκριμένο πρόγραμμα πριν περίπου ένα χρόνο και τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά. Παιδιά που παρουσιάζουν προβλήματα στη συμπεριφορά, στη συγκέντρωση, στο λόγο ακόμη και εκείνα με αναπηρικά προβλήματα, μόλις έρχονται σε επαφή με τα ειδικά εκπαιδευμένα ζώα εμφανίζουν σημαντική βελτίωση», δηλώνει στο metrogreece.gr ο πρόεδρος του σωματείου Αριστείδης Παπαπουλίδης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η επιτυχία του προγράμματος οφείλεται στην αλλαγή ρόλων που πραγματοποιείται κατά την επαφή των παιδιών με τα ζώα. «Τα παιδιά εκείνη την ώρα νιώθουν ότι αναλαμβάνουν μια ευθύνη απέναντι στο ζώο, αφού πρέπει να το χαϊδέψουν, να το φροντίσουν και να το ταΐσουν. Μέσα από τη διαδικασία αυτή αποκτούν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και τονώνεται η αυτοεκτίμησή τους».

Παράλληλα, όπως εξηγεί στo metrogreece.gr, η κα. Ίριδα Παναγιωτοπούλου, ψυχολόγος με ειδίκευση στην αγωγή και την οικογενειακή θεραπεία, έχει παρατηρηθεί ότι μετά από έντονη επαφή με σκυλιά, τα παιδιά γίνονται πιο επιμελή, κάνουν λιγότερα λάθη και αυξάνεται η αγάπη τους για την ανάγνωση ή άλλα μαθήματα που μπορεί να έχουν μοιραστεί με τον τετράποδο φίλο τους.

Η κα. Παναγιωτοπούλου επισημαίνει πως η ανιδιοτελής αποδοχή των σκύλων, μέσω της συμμετοχής τους σε μαθησιακές δραστηριότητες ,φαίνεται να προσφέρει μια μοναδική μορφή κοινωνικής και συναισθηματικής υποστήριξης.

«ΤΔεν έχει εισαχθεί τίτλοςα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες επειδή συνήθως αισθάνονται μειονεκτικά για τις σχολικές τους επιδόσεις , μέσα από την επαφή τους με τα ζώα αποκτούν μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση. Με τον τρόπο αυτό, λειτουργούν καλύτερα, γιατί τα ζώα εκφράζουν την αγάπη τους χωρίς ταυτόχρονα να τα κρίνουν ή να τα επικρίνουν, όπως πολλές φορές συμβαίνει με τους δασκάλους και τους γονείς τους. Μέσα λοιπόν από τη μη λεκτική επικοινωνία που έχουν με τα ζώα, νιώθουν μεγαλύτερη αποδοχή. Τα προγράμματα με τη βοήθεια ζώων θα μπορούσαν να αποτελέσουν πολύτιμο συμπληρωματικό εργαλείο στο χώρο της εκπαίδευσης».

Η εκπαίδευση ενός σκύλου θεραπείας, κατά την θετική εκπαιδεύτρια κα. Μαρία Στογιάννη, αποτελεί μια σχετικά εύκολη διαδικασία, ιδίως αν αυτή ξεκινήσει από μικρή ηλικία. «Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι ένας ενήλικος σκύλος με καλό χαρακτήρα δεν μπορεί να συμμετέχει σε πρόγραμμα θεραπευτικής επαφής», ανεφέρει.

Φράνκα,ημίαιμη και παράλυτη στα πίσω άκρα

Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης ένας σκύλος θα πρέπει να μάθει να κατανοεί τις εντολές «κάτσε», «ξάπλωσε», «μείνε», «άστο», να είναι εξοικειωμένος με ιατρικό εξοπλισμό όπως αναπηρική καρέκλα, να προσαρμόζεται στις ιδιαιτερότητες των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες όπως είναι το αργό βάδισμα, οι ιδιαίτερες κινήσεις χεριών και η διαφορετική ομιλία, να δέχεται ήρεμα τα χάδια ανθρώπων και παιδιών, να είναι κοινωνικοποιημένος με άλλα σκυλιά, να μένει με άλλα άτομα, για μικρό χρονικό διάστημα χωρίς την παρουσία του κηδεμόνα του .

Η ράτσα, υπογραμμίζει, δεν αποτελεί ζητούμενο της εκπαίδευσης. «Σκύλοι θεραπείας υπάρχουν σε οποιοδήποτε μέγεθος, φύλο, ράτσα ή μή, χρώμα ή ηλικία. Κυρίως η προσωπικότητα του σκύλου είναι ο σημαντικότερος παράγοντας στην επιλογή του ως σκύλος θεραπείας. Θα πρέπει δηλαδή να του αρέσουν οι άνθρωποι, να είναι ήρεμος, φιλικός, σταθερός χαρακτήρας και με καλή σωματική υγεία».

Φοίβος (Ημίαιμο), Σπίθας (Ημίαιμο) & Φράνκα (Ημίαιμη και παράλυτη στα πίσω άκρα) 

Εκτός από αγάπη, στοργή και συντροφιά, οι σκύλοι βοηθούν παιδιά με σωματική αναπηρία και μεγαλύτερους που έχουν υποστεί εγκεφαλικό δίνοντάς τους κίνητρο να κινήσουν τα άκρα τους. Αυτό τουλάχιστον τονίζει η κα. Στογιάννη εξηγώντας πως «και μόνο που σηκώσουν το χέρι τους για να τα χαϊδέψουν είναι πολύ σημαντικό για τέτοιου είδους παθήσεις».

Στην Ελλάδα, σύμφωνα με την πρόεδρο του Πανελλήνιου Κτηνιατρικού Συλλόγου κα. Αθηνά Τραχήλη, η συγκεκριμένη θεραπευτική μέθοδος δεν είναι ευρέως αποδεκτή. «Ενώ στο εξωτερικό η θεραπεία μέσω των ζώων όπως είναι ο σκύλος, η γάτα και το κουνέλι είναι πολύ συνηθισμένη ήδη από το 1960, στη χώρα μας αντιμετωπίζεται με καχυποψία κι αυτό κατά τη γνώμη μου, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην έλλειψη παιδείας». Όπως υποστηρίζει, τα τελευταία πέντε χρόνια έχει στείλει αναρίθμητες επιστολές στο υπουργείο Παιδείας προκειμένου να ενταχθεί στα σχολεία μάθημα που να προωθεί τη ζωοφιλία. «Από τα νήπια κιόλας θα πρέπει τα παιδιά να μαθαίνουν τη σημασία των ζώων και να συμβιώνουν αρμονικά μ’ αυτά. Η εκπαίδευση αυτή αποτελεί τη βάση για την αποδοχή αυτού του είδους θεραπευτικής παρέμβασης».

Αξίζει να σημειωθεί πως η πρώτη απόπειρα «pet therapy» πραγματοποιήθηκε πριν λίγα χρόνια στο ογκολογικό τμήμα του Νοσοκομείου Παίδων “Αγλαΐα Κυριακού” με πρωταγωνιστή ένα αρσενικό κουνέλι. «Το ζώο αυτό βοηθά παιδιά με νεοπλασματικές ασθένειες να ανταποκρίνονται πιο εύκολα στη θεραπεία. Η συμβίωση με το κουνέλι αποδείχθηκε αποτελεσματική και για το λόγο αυτό, η εφαρμογή της συγκεκριμένης θεραπείας συνεχίζεται ακόμη και σήμερα», καταλήγει.

Δεύτερη η Ελλάδα στο διαδικτυακό εκφοβισμό

Aπό την Κέλλυ Φαναριώτη

Τη δεύτερη θέση πίσω από τη Ρουμανία καταλαμβάνει η Ελλάδα στον διαδικτυακό εκφοβισμό, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το φαινόμενο του εκφοβισμού μέσω του Διαδικτύου (γνωστό και ως cyber bullying), δηλαδή οποιασδήποτε πράξης επιθετικής συμπεριφοράς ή παρενόχλησης που πραγματοποιείται μέσω της χρήσης των ψηφιακών συσκευών επικοινωνίας (διαδίκτυο, κινητά τηλέφωνα) παίρνει νέες διαστάσεις.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της ευρωπαϊκής μελέτης -της οποίας φορέας υλοποίησης στην Ελλάδα ήταν η Μονάδα Εφηβικής Υγείας της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών – μεγαλύτερα ποσοστά cyber bullying παρουσιάζονται σε Ρουμανία (37.3%), και Ελλάδα (26.8%) , ενώ ακολουθούν οι Γερμανία (24.3%), Πολωνία (21.5%), Ολλανδία (15.5%), Ισλανδία (13.5%) και Ισπανία (13.3 %).

 

«Πρόκειται για ένα φαινόμενο που έχει παρουσιάσει σημαντική αύξηση τον τελευταίο χρόνο στη χώρα μας. Όποιο παιδί ξεχωρίζει, είτε εμφανισιακά, είτε πνευματικά, στοχοποιείται εύκολα από τους συμμαθητές του, οι οποίοι ικανοποιούν τη ανάγκη τους για επιβολή εξουσίας και ελέγχου», εξηγεί στο metrogreece.gr η κα. Άρτεμις Τσίτσικα, Λέκτορας Πανεπιστημίου Αθηνών και Επιστημονική Υπεύθυνος της Μονάδας Εφηβικής Υγείας  Β’ Πανεπιστημιακής Παιδιατρικής Κλινικής. Διευκρινίζει δε πως πολλοί είναι και οι νέοι που επιτίθενται σε συνομήλικούς τους για λόγους ψυχαγωγίας, αγνοώντας τον αντίκτυπο μιας τέτοιας συμπεριφοράς στην ψυχολογία του άλλου παιδιού.

Ακόμη, η κα. Τσίτσικα υπογραμμίζει ότι η οικονομική κρίση έχει δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στις οικογενειακές σχέσεις, καθώς, όπως λέει, οι γονείς «παρκάρουν» τα παιδιά τους στο διαδίκτυο και δίνουν μεγαλύτερη βάση στις καθημερινές ανάγκες τους σπιτιού.

Το πρόβλημα, σύμφωνα με την ίδια, δε μπορεί εύκολα να εξαλειφθεί μιας και το διαδίκτυο είναι ιδιαίτερα «ελκυστικό» για τους εφήβους λόγω της  «δίψας» τους για ζωή αλλά και της περιέργειάς τους για τα πάντα. Η λύση, κατά τη γνωστή επιστήμονα, είναι η εκπαίδευση των νέων στη διαχείριση του κινδύνου προκειμένου να μην βλάπτονται από την έκθεση αυτή αλλά και η οριοθέτηση των γονέων στην καθημερινή ενασχόληση των παιδιών τους με το διαδίκτυο. 

 

Άνοδος ρατσισμού

Την ίδια ώρα, τα αυξανόμενα κρούσματα ρατσιστικής βίας και συμπεριφοράς στην ελληνική κοινωνία φαίνεται πως έχουν επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό και τους εφήβους. Ο πρόεδρος των Γιατρών του Κόσμου Νικήτας Κανάκης ,τονίζει στο metrogreece.gr πως οι απόψεις των γονέων για το μεταναστευτικό και η άνοδος των ακροδεξιών οργανώσεων, επηρεάζουν άμεσα τη συμπεριφορά των παιδιών, τα οποία με τη σειρά τους εκφράζουν την επιθετικότητά τους από το διαδίκτυο.«Μέσα από το πρόγραμμα προώθησης της ανοχής στη διαφορετικότητα και πρόληψης της ρατσιστικής βίας που υλοποιούμε, ήρθαμε σε επαφή με αρκετά παιδιά μεταναστών, θύματα του cyber bullying,τα οποία μας έχουν εκμυστηρευτεί ότι δέχονται απειλές και ειρωνικά σχόλια μέσω του facebook. Πολλά απ’ αυτά μάλιστα αναγκάζονται να δημιουργήσουν ένα ψεύτικο προφίλ με ελληνικό όνομα ή σταματούν να δημοσιοποιούν φωτογραφίες με τα πρόσωπά τους προκειμένου να αποφύγουν τέτοιου είδους επιθέσεις.

Αλλαγές στη συμπεριφορά

Η κα. Μαρία Δάρρα, ψυχολόγος και εκπρόσωπος της γραμμής βοήθειας ΥποΣΤΗΡΙΖΩ, παραθέτει τη δική της εμπειρία. «Τα περισσότερα τηλεφωνήματα που λαμβάνω είναι από γονείς, οι οποίοι παρατηρούν αλλαγές στη συμπεριφορά των παιδιών τους. Συνήθως οι έφηβοι δε μιλούν ανοιχτά στο γονέα ή στον εκπαιδευτικό για την επίθεση που δέχονται. Η υπερβολική ενασχόληση με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ειδικότερα με το facebook, η άρνηση συμμετοχής σε οποιαδήποτε εξωσχολική δραστηριότητα, η κατάθλιψη, η απότομη και επιθετική συμπεριφορά είναι τα συνηθέστερα συμπτώματα των παιδιών που είτε είναι θύτες είτε θύματα του διαδικτυακού εκφοβισμού».

Παράλληλα, σημαντική αύξηση έχει σημειώσει και η διαδικτυακή αποπλάνηση (Grooming). Πρόκειται για μια διαδικασία κατά την οποία παιδόφιλοι προσποιούμενοι ότι είναι έφηβοι, χρησιμοποιούν σελίδες κοινωνικής δικτύωσης προκειμένου να προσελκύσουν παιδιά με σκοπό να τα κακοποιήσουν. «Πάντα υπήρχαν ενήλικες που πλησίαζαν νέους με πονηρούς σκοπούς. Τώρα, εξαιτίας της διαδεδομένης χρήσης του διαδικτύου, δημιουργούν ένα ψεύτικο προφίλ στο facebook και προσπαθούν να χτίσουν σχέσεις εμπιστοσύνης με τα παιδιά ώστε να τα προσεγγίσουν. Το συγκεκριμένο φαινόμενο είναι πιο σύνηθες στα κορίτσια».

Πως αντιμετωπίζεται

Σύμφωνα με την κα. Δάρρα, επιτακτική είναι η ανάγκη λήψης μέτρων για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του φαινομένου. Η σύσφιξη των οικογενειακών σχέσεων, όπως υποστηρίζει, είναι καίριας σημασίας. «Για να ανοιχτεί το παιδί και να εξομολογηθεί το πρόβλημά του στο γονέα, θα πρέπει να υπάρχει μια  υγιής και αρμονική σχέση μεταξύ τους. Η συμβουλή μας για τα θύματα του cyber bullying είναι ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να απαντάνε σε προσβλητικά μηνύματα, αλλά να μπλοκάρουν αμέσως τον χρήστη που τους επιτίθεται».

Τέλος, όσον αφορά το ρατσισμό, προτείνει από τις πρώτες κιόλας τάξεις του δημοτικού, οι γονείς να μυήσουν τα παιδιά τους στην έννοια της ισότητας, μέσα από διάφορα σχετικά παραμύθια.

Αξίζει να επισημανθεί  πως γονείς, εκπαιδευτικοί και έφηβοι που διαπιστώνουν προβλήματα διαδικτυακού εκφοβισμού μπορούν να επικοινωνούν με τη γραμμή βοήθειας ΥποΣΤΗΡΙΖΩ 80011 80015 του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου.

Ταυτότητα έρευνας: Αντιπροσωπευτικό δείγμα 13.300 εφήβων από επτά ευρωπαϊκές χώρες (έως 2.000 ερωτηματολόγια ανά χώρα), ηλικίας 14-17 ετών. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε το διάστημα Οκτώβριος 2011-Μάιος 2012. Στην Ελλάδα φορέας υλοποίησης ήταν η Μονάδα Εφηβικής Υγείας (ΜΕΥ) Β΄ Παιδιατρικής Κλινικής Παν/μίου Αθηνών, Νοσοκομείο Παίδων «Π.& Α. Κυριακού».